Назари тоза дар бораи Куруши Кабир

Ҳарчад шахсияти Куруши Кабир дар таърихи башар ва барои муаррихони шарқшиносони Ғарбу Шарқ аз аҳди қадим то ба имрӯз маълум буд, вале аксари муаррихону муҳаққиқони бахшҳои мухталифи илми шарқшиносӣ он чӣ дар бораи Зулқарнайн дар Қуръон омадааст, ба Искандари Мақдунӣ, ки як шоҳи ғоратгару ситамгар буд, нисбат медиҳанд. Масалан, исломшинос Климович Л.И. дар рисолааш «Книга о Каране» (М.1986, с.230-238) тасдиқ мекунад, ки Зулқарнайни Қуръон ин ҳамон Искандари Мақдунӣ аст, ки ба гуфти Қуръон соҳиби қудрати илоҳӣ будааст.

Нахустин мусоҳибаи домулло Ҳикматуллоҳ: аз ҷанги бародаркушӣ, ҳаққу ноҳақ будани ҳизби Наҳзати ислом то нақши раҳбарон дар ҷанг (бознашр)

Ҳамчунин дидгоҳҳои эшон дар бораи мухолифатҳо баъди пайдо шудани "баъзе мазоҳиби нав"-ро низ метавонед бихонед.

Домулло Ҳикматуллоҳи Тоҷикободӣ
Сурат: аз шабакаҳои иҷтимоӣ

Воқеияти рӯзадорӣ

Бо фарорасии моҳи Рамазон мардуми мусулмон аксаран чун анъана, аз моҳияти он қисман огоҳона ва қисман ноогоҳона рӯза медоранд. Мушоҳидаҳо нишон медиҳанд, ки қисми зиёди рӯзагирандагон чун риояи анъанаи бобоён ва мероси динии гузаштаҳо даст ба рӯзагирӣ мезананд ва аксаран дар бораи он на дониши динӣ доранд ва на дониши илмӣ.  Моҳияти нигоҳи динӣ дар Қуръон дар оятҳои 183-187 аз сураи Бақара равшан баён ёфтааст.

МУХТАСАР ДАР БОРАИ СОЗМОНИ ҲАМКОРИИ ИСЛОМӢ ВА УЗВИЯТИ ТОҶИКИСТОН БА ОН

Созмони Ҳамкории Исломӣ (СҲИ)  –  ин созмони байналмилалие мебошад, ки дар Конфренсияи сарони давлатҳои исломӣ соли 1969 дар шаҳри Работ (Марокаш) бо номи Созмони Конфронси Исломӣ (СКИ) бо мақсади таъмини якдилии исломӣ дар соҳаҳои иҷтимоӣ, иқтисодӣ ва сиёсӣ, мубориза алайҳи истеъмор, истеъмори ҷадид ва нажодпарастӣ, пуштибонӣ аз Созмони озодибахши Фаластин таъсис дода шудааст. Дар пойтахти Қазоқистон шаҳри Остона 28 июни соли 2011 дар 38-умин иҷлосияи Шурои вазирони корҳои хориҷии давлатҳои аъзои Созмони Конференсияи Исломӣ номи ин созмон ба Созмони Ҳамкории Исломӣ табдил дода шуд.

ДУ СУРУДА АЗ ДУ ОРИФИ БУЗУРГ ДАР СИТОИШИ ИМОМ АБУ ҲАНИФА (ИМОМИ АЪЗАМ)

Абу Ҳанифа Нуъмон ибни Собит ибни Зуто ибни Марзбон (699-767м./80-150ҳ.қ.) фақеҳ ва мутакаллими номдори Кӯфа ва поягузори мазҳаби ҳанафӣ яке аз чаҳор мазоҳиби чаҳоргонаи аҳли суннат аст, ки асли ҷадди ӯ аз Хуросон ва ё Мовароуннаҳр буд.  Аҳли суннат ӯро «Имоми Аъзам» ва «Сироҷу-л-аима» лақаб додаанд ва пайравони ӯро ҳанафӣ меноманд. Дар ҷаҳони ислом мазҳаби ҳанафия яке аз бузургтарин мазҳабҳои аҳли суннат ба шумор меравад ва қариб дар тамоми манотиқи дунё пайравони онро дидан мумкин аст.

Марги олим - марги олам

Ин субҳ яке аз донишмандони  ислом ва  аз рӯҳониёни маъруфи суннатгарои тоҷик Домулло Ҳикматуллоҳи Тоҷикободӣ дар синни 80-солагӣ аз олам чашм пӯшид. Ҷасади ӯро имрӯз, 14-уми апрел дар деҳаи Ғилмони ноҳияи Тоҷикобод ба хок супориданд.

Тақвими моҳи шарифи Рамазон1

Мақдисӣ ва Абӯҳанифа

Дар миёни осори ҷуғрофии исломӣ асари Муҳаммад ибни Аҳмад ибни Абубакри Мақдисӣ бо номи «Аҳсану-т-тақосим фи маърифати-л ақолим» ҷойгоҳи вижа дорад. Ў бештари қаламрави хилофатро дар поёни қарни Х дарнавардида, ҷуғрофия ва ахлоқу одоти ақвому миллали мухталифро тасвир кардааст. Мақдисӣ перомуни дарёву кўҳу роҳу дашту саҳро ва иқлими манотиқи гуногун маълумот дода, зимни тасвири нуқоти ҷуғрофӣ фаъолиятҳои ҳирфаӣ, авзои иқтисодӣ, иҷтимоӣ, тиҷоратӣ ва мазҳабии мардумони ин ё он сарзаминро баён кардааст.

Страницы

Яндекс.Метрика