“Ихвону-л-муслимин” ва моҳияти иртиҷоии он

“Ихвону-л-муслимин” (минбаъд “Бародарони мусалмон”) созмони динӣ-сиёсиест, ки соли 1928 дар Миср аз ҷониби муаллим Ҳасан ал-Банно таъсис ёфтааст. “Бародарони мусалмон” як равияи идеологии навъи нав дар ислом буда, дар баъзе сарчашмаҳои илмӣ ҳамчун “парастиши динии нав” ва “бунёдгароии исломӣ” шинохта мешавад. Сарчашмаи ақидавии онро асосан идеяҳои панисломистӣ (исломгароӣ) ташкил медиҳанд. Вале ақидаҳои панисломистӣ дар идеология ва амалияи “Бародарони мусалмон” хусусияти ифротӣ касб намудаанд, ба хусус андешаи панисломистӣ доир ба таъсиси хилофат.

ФАРМОНИ ПРЕЗИДЕНТИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН Дар бораи директори Муассисаи давлатии «Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон» таъин намудани Давлатзода М.И.

Мутобиқи моддаи 69 Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон фармон медиҳам:

Давлатзода Муродулло Исмат директори Муассисаи давлатии «Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон» таъин карда шавад.

Президенти
Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон

ш. Душанбе
24 январи соли 2020
№1427

«МАҚОМ ВА НАҚШИ ИСЛОМ ДАР ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН», ҚИСМАТИ 4

Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷиҳати татбиқи амалии сиёсати давлатӣ дар соҳаи дин ва дастуру супо-ришҳои Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон қисмати чаҳоруми ҷамъбастии маҷмӯаи мақолаҳоро зери унвони “Мақом ва нақши ислом дар Ҷумҳурии Тоҷикистон” аз чоп баровард.

НАҚШИ ФАЪОЛОНИ ҶАМОАТҲОИ ШАҲРАКУ ДЕҲОТ ДАР ПЕШГИРИИ ИФРОТГАРОИИ ХУШУНАТОМЕЗ ДАР МАҲАЛҲО

 
Бунёди фазои солими иттилоотӣ, эҳтироми фарҳанги миллӣ ва арзишҳои динӣ, ташаккули ҷаҳонбинии дунявӣ, таъмини рушди устувори иқтисодиёту иҷтимоиёт ва ба ин васила беҳтар наму­дани сармояи инсонӣ ва некӯаҳволии мардум дар қаламрави ҷумҳурӣ ба мавқеи шаҳрвандӣ ва ҷасорати сиёсӣ-иҷтимоии ҳар як фарди ҷомеа пай­ван­ди ногусастанӣ дорад. Дар ин росто, таъсирнокии фаъолони бахшу соҳаҳои гуногун дар маҳалҳо дорои аҳамияти фавқулода аст, зеро пиёда намудани сиёсати давлатӣ дар шаҳру ноҳияҳо ва деҳоти ҷумҳурӣ маҳз дар ҳамкории ниҳодҳои дахлдор бо мардум татбиқи амалӣ пайдо мекунад.

БОЗТОБИ ТАНЗИМИ ҶАШНУ МАРОСИМ ДАР ФАЗОИ ИТТИЛООТӢ.

 

Аз Паём то Паём

 

ДОИР БА ХУСУСИЯТИ МИЛЛӢ ДОДАН 

БА САРУЛИБОСҲОИ ДИНӢ

 

Баъзе вижагиҳои мерос дар Ислом

Илми мерос маҷмӯаи қоидаҳои ҳуқуқӣ ва риёзиест, ки тавассути онҳо саҳми ҳар як ворис аз моли тарака дониста мешавад. Соҳиби “Дурру-л-мухтор” илми меросро чунин таъриф кардаст: “Маърифати усули фиқҳ ва риёзист, ки он саҳм ва ҳуқуқӣ ҳар як меросбарро аз тарака муайян мекунад”.

Мавқеи дунявият: моҳият ва хусусиятҳои он

                     

     Дар адабиётҳои илмӣ -таълимии мавҷуда аксаран бо се навъи ҷаҳонбинӣ - ҷаҳонбинии асотирӣ, ҷаҳонбинии динӣ ва ҷаҳонбинии илмӣ-фалсафӣ дучор меоем. Баъзан дар радифи шаклҳои ҷаҳонбинии зикршуда боз  ҷаҳонбинии муқаррарӣ (ба русӣ- обыденное мировозрение) вомехӯрад. Аммо дар хусуси мавқеи  дунявият ҳатто ишорае ҳам пайдо намешавад. 

Страницы