Мақола

ТЭТ ҲНИ аз ҷавонон чӣ мехоҳад?

Вақтҳои охир   чунин ба мушоҳида мерасад, ки роҳбарону иддае аз пайравони ташкилоти террористию экстремистии ҲНИ аз сабаби дарки заъфи худ дар роҳи рақобатҳои сиёсӣ аз шабакаҳои иҷтимоӣ ҳамчун “умеди охирин” ва “минбари беминнат” 

Башардӯстӣ дар таълимоти ислом

Муҳити динии имрӯзаи аксари мамолики исломиро дар умум муҳити хушунатзою таассубангез, ҷаҳолатпешаю хурофотӣ ва авҷ гирифтани раванди тундгароию ифротӣ номидан мумкин аст, ки чунин муҳит ҳеҷ як мусулмони солимфикрро бетараф гузошта наметавонад.Яъне, мутаассифона имрӯз душманони хориҷӣ ва дохилии исломро то 

Хатари экстремизму терроризм ва таъсири он ба Ҷумҳурии Тоҷикистон

Созмон додани фазои солими тафаккуру андешаи динӣ, ташаккули ҷаҳонбинии дунявӣ, пешбурди иқтисодиёту иҷтимо-иёт ва беҳтар намудани сармояи инсонӣ дар қаламрави ҷумҳурӣ ба истифодаи васеи воситаҳои ахбори омма, баргузор намудани ҳамоишҳои илмӣ-амалӣ ва назариявӣ-методологӣ, нашри маҳсулоти чопии зарурӣ, мақолаҳои илмию

Заминаҳои пайдоиши ҳизбҳои сиёсӣ-динӣ дар ҷаҳони мусулмонӣ

Дар асрҳои миёна  муборизаҳои сиёсӣ барои ҳокимият дар хилофат, аз як тараф, ва муборизаи халқҳои дар натиҷаи истилои араб  мусулмоншуда барои ба даст овардани истиқлолияти миллию бунёди давлати миллӣ, аз тарафи дигар, сабаби ба равияву фирқаҳои мухталиф ҷудо шудани ислом гардида буд.

ТАЪЛИМОТ ВА АНЪАНАҲОИ ҲУҚУҚИ ИСЛОМӢ ОИД БА МУНОСИБАТИ ДИН ВА ДАВЛАТ АЗ НИГОҲИ НИЁЗҲОИ ИМРӮЗАИ ҲУҚУҚӢ

Яке аз вижагихои низоми ҳуқуқии фиқҳи исломӣ фарогир будани он аст. Бояд тазаккур дод, ки поягузори илми фиқҳ шайхурраиси фақеҳони мусулмон имом Абӯҳанифа – Нӯъмон ибни Собит (ваф.767м./150.ҳ.қ.) мебошад ва  ӯ аввалин мазҳаби ҳуқуқии исломиро, ки аксарияти аҳолии мусулмони Тоҷикистон ва дигар кишварҳои 

16 НОЯБР-РӮЗИ ПУРБАРАКОТ ВА РӮЗИ ПРЕЗИДЕНТ

Мо бояд шукрона кунем, ки Худованд барои мо баъди беш аз ҳазор сол боз неъмати давлати соҳибистиқлолро насиб гардонид. Шукронаи неъматҳои истиқлол, ки имрӯзҳо халқи ободкору созанда ва меҳанпарвару меҳнатдӯсти мо дар рушди давлатдории миллӣ қадамҳои устувор гузошта, онро боз ҳам барои ҳосил кардани ваҳдати миллии комил, амнияту сулҳу субот, пешрафтҳои иқтисодӣ ва ободиву шукуфоии ватани маҳбубамон қарзи шаҳрвандӣ ҳисоб мекунад. Паямбари ислом (с) мефармоянд: “ҳуббул Ватани минал имон”, яъне дӯст доштани ватан аз имон аст. Яъне Ҳуббул-ватан ин муҳофизат кардани марзу буми Ватан аст.

РОҒУН-МАНБАИ НУР ВА ОМИЛИ РУШДИ БОСУБОТИ ТОҶИКИСТОН

Боиси хушнудиву нишот ва сарфарозиву ифтихор аст, ки Тоҷикистони маҳбубу муқаддас имрӯзҳо таҳти сарвариву раҳнамоии инсони нексиришт ва дурнигар Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон роҳи рушди босуботро пеша намуда, нақшаву барнома ва ҳадафҳои давлатдории навини миллӣ ба сӯи ояндаи дурахшон мушаххасу муайян гардидаанд.

Страницы

Яндекс.Метрика