Мақола

ОИНИ ҚУРБОНӢ ДАР ФАРҲАНГИ МИЛЛӢ ВА ДИНИИ ТОҶИКОН

Омӯзиши гузаштаи дури таърихи куҳан ва олами пир бар он далолат мекунад, ки дар ташаккули оину суннатҳои гуногуни умумиин¬сонӣ асотири пешиниён таъсири устуворе доштааст. Яке аз чунин  рафторҳои шигифтангез оини қурбонӣ кардан аст, ки аз оғози офариниш ва падид омадани рӯзгор дар рӯйи замин ҳамрадифи зиндагӣ ва кору пайкори инсонҳо будааст.

М. Кабирӣ Худоро ҳам «кидать» мекунад? Аҷабо!

Суханронии М.Кабириро дар ҳамоиши «Нур» шунида, аз он дар тааҷҷуб афтодам, ки мутаассифона то ба ҳол ҳастанд ашхосе, ки то ҳанӯз ба ӯ бовар менамоянд. Кабирӣ барои тағйири самти фаъолияти худ (агар бепардапӯшона гап занем, «кидать» кардани Худо) фаъолияти ТЭТ-и ҳизби наҳзатро ба марҳилаҳо тақсим намуда, хусусиятҳои ҳар марҳиларо мухтасар баён кардааст. Аммо ӯ боре ҳам ёдовар намешавад, ки маҳсули тамоми фаъолияти онҳо дар ҳамаи марҳилаҳо беобрӯ ва бадном гардидани ҳизбу тарки Ватан намудани пайравони он будааст.

Дунявият танҳо ҷудоии дин аз давлат нест

Баъзан дар раванди баъзе муколама ва мунозираҳо эҳсос мегарад, ки на танҳо мардуми оддӣ, балки баъзе зиёиён низ аз мундариҷаи мафҳуми дунявият дуруст огоҳ нестанд. Дар мафкураи онҳо мутаассифона,  бештар фаҳмиши асримиёнагии он – ҷудоии дин аз давлат ҳукмрон аст. 

ШАКЛҲОИ НАВИ БАРХӮРДИ МАНФИАТҲО ДАР МИНТАҚА ВА ТАЪСИРИ ОН БА ТОҶИКИСТОН

Ҷумҳурии Тоҷикистон баъди ба даст овардани истиқлолияти давлатӣ бо қабули низоми давлатдории дунявӣ, бо тарҳи нави асосҳои ҳуқуқии конунгузории миллӣ ва қабули Конститутсия ба марҳилаи нави давлатдорӣ ворид гардид. Ин дар ҳоле буд, ки пояҳои давлатдории он дар ҳамон сатҳи ҷомеаи суннатию аграрӣ боқӣ монда буданд.

ТАҲАММУЛПАЗИРӢ - ҶАВҲАРИ ТАЪЛИМОТИ КАЛОМӢ-ФИҚҲИИ ИМОМИ АЪЗАМ АБУҲАНИФА

Афзудани нақши падидаи ҷаҳонишавӣ дар тамаддуни муосир ба амиқ гардидани низоъҳои динӣ-сиёсӣ дар заминаи бархӯрди тамаддунҳо ва хусусияти глобалӣ касб кардани падидаи зиддибашарии экстремистию террористӣ, ки дар он манфиати геополитикии давлатҳои қудратманд ниҳон аст, мусоидат карда, ногузир масъалаи ташаккул ва тарғиби фарҳанги таҳаммулпазириро ҳамчун як ҷузъи фарҳанги умумибашарӣ ба миён овард. Таҳаммулпазирӣ падидаи иҷтимоӣ-фарҳангиест, ки аз бунёди худ хусусияти умумибашарӣ дошта, дар таърихи инсоният дар танзим намудани муносибатҳои иљтимоӣ-сиёсӣ мақоми хос доштааст.

АНДЕШАҲО ДОИР БА ДУНЯВИЯТ ВА ТАҲАММУЛПАЗИРИИ ДИНӢ ҚИСМАТИ ДУЮМ

Дар фарҳанги миллии тоҷикон таҳаммулпазирӣ ва одоби ҳамзистӣ ба платформаи Наврӯзи хусравонии тоҷикон ва таълимоти моваруннаҳрии мазҳаби ҳанафӣ пайванди ногусастанӣ дорад.

АНДЕШАҲО ДОИР БА ДУНЯВИЯТ ВА ТАҲАММУЛПАЗИРИИ ДИНӢ (дар ҳошияи 10-солагии қабули Қонуни ҶТ "Дар бораи озодии виҷдон ва иттиҳодияҳои динӣ) ҚИСМАТИ ЯКУМ

Дин аз замони қадим ҳамчун омили муттаҳидкунанда ва ҳам ҷудоиафкан буд ва то ҳанӯз боқӣ мондааст. Аммо риоя накардани таҳаммулпазирӣ дар ифодаи динию мазҳабии он ҳатто дар ҷомеаҳои муосир сабаби ҷангу фоҷиа ва харобию нооромӣ мегардад. Эътироф накардан ва беэътиноӣ зоҳир намудан ба эҳсосот ва арзишҳои эътиқодии пайравони динҳои дигар боиси сар задани ҷангҳои хунин, пора-пора шудани давлатҳо ва ба мушкилот мувоҷеҳ шудани миллатҳо гардидааст.

ВАҲДАТИ МИЛЛӢ-МАРОМИ ПЕШБАРАНДАИ ҲАР ЯКИ МОСТ

Сулҳу ваҳдат ифтихори миллати соҳибдилам,

Васфи онҳоро намояд, решаи ҷону дилам.

Дар миёни қавмҳо пайвастагӣ моро аз он,

Даҳр бинмояд ситоиш мардуми барнодилам.

Страницы

Яндекс.Метрика