«Истиқлолият рамзи соҳибдавлатӣ ва ватандории миллати сарбаланду мутамаддини тоҷик мебошад, ки номаи тақдирашро бо дасти хеш менависад, яъне низоми давлатдорӣ ва сиёсати дохиливу хориҷии худро мустақилона муайян менамояд. Истиқлолият нишонаи ҳувият ва озодӣ, ифтихор ва номус, рамзи саодат ва шарти бақои миллати соҳибихтиёру соҳибдавлати тоҷик мебошад». Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон

Мақола

Бунёди хайрия ва суннати вақф дар таърихи мардуми тоҷик

Накӯкорӣ дар таърихи мо собиқаи тулонӣ дошта, инсонҳои вораставу накӯном ҳамеша кӯшидаанд, ки ба ҳамзамонони ниёзманди худ дасти ёрӣ дароз кунанд. Агар ба маншаи ин фидокориҳо бияндешем, бешак решаи онро дар боварҳои динӣ хоҳем дид, зеро ҳеч чизе дигар инсонро ба ин андоза дар аъмол таҳрик намекунад. Ба гувоҳии манобеъи таърихӣ дар замони Сосониён афроде, ки бизоату сармоя ва ҳиммати харҷ

Зарурият ва аҳамияти Қонуни ҶТ "Дар бораи танзими анъана ва ҷашну маросим"

Расму оин ва анъанаву маросимҳо яке аз шаклҳои муҳимтарини шуури ҷамъиятии ҳар як миллату ҷомеа ба ҳисоб меравад. Миллати тоҷик  вобаста ба шароитҳои гуногуни  таърихӣ ва давраҳои гуногуни ташаккули ҷамъиятии он, вазъи иҷтимоиву иқтисодӣ, сиёсиву фарҳангии худ аз замонҳои хеле қадим расму оин ва анъанаҳои неку писандидаро эҷод карда, тӯли ҳазорсолаҳо онҳоро такмилу инкишоф додааст ва

Тамоюлот ва омилҳои рушди ифротгароӣ ва тундгароии ҷавонон дар шароити рушди технологияи иттилоотию компютерӣ

Ташаккули ҷомеаи иттилоотии глобалӣ дар асоси технологияи компютерӣ ва иттилоотӣ дар саросари дунё, аз ҷумла дар кишвари мо низ бо суръат амалӣ мегирад. Ҳамин тавр, ҷаҳони муосир ба даври рушди пайвастаи босуръати расонаҳо ва технологияҳои иттилоотӣ ворид шуд, ки он дар навбати худ бархӯрд ва хатарҳои наверо барои амният ва манфиатҳои миллии давлатҳо ба вуҷуд меорд.

Шиагароӣ: идеология ва амалияи он (қисми II)

Баъд аз ғалабаи «инқилоби исломӣ» роҳбарияти Эрон кӯшишҳои зиёд ба харҷ дод, ки ин инқилобро ба кишварҳои дигари мусулмонӣ интиқол диҳад. Дар бисёр кишварҳои мусулмонӣ, ки зери нуфузи Ғарб, ИМА ва Исроил қарор доштанд, таваҷҷуҳ ба инқилоби исломӣ низ афзуд. Бинобар он таъсири инқилоби Эрон ва сиёсати байналмилалии он торафт бештар мегашт. Дар он кишварҳое, ки қисми муайяни аҳолии

Шиагароӣ: идеология ва амалияи он (қисми I)

Дар баланд рафтани нақши «омили исломӣ» ва хусусияти глобалӣ касб кардани раванди сиёсисозии ислом дар охири садаи XX ва ибтидои садаи XXI таъсири «Инқилоби исломӣ»-и Эрон хеле калон аст. Инқилоби мазкур дар Ҷумҳурии исломии Эрони муосир ҳукуматеро ба сари қудрат овард, ки асоси идеологии онро таълимоти фирқаи шиа доир ба имомат ва хилофат ташкил медиҳад.

Тафаккури дунявӣ ва зиёдаравии динӣ

Тағйиротҳои рӯзафзуни равандҳои сиёсӣ дар кишварҳои мусулмонӣ ва шиддати муносибатҳои байналмилалӣ омӯзиши исломро ба яке аз шоҳаҳои муҳими илми ҷомеашиносӣ табдил додааст. Ин вазиъят тақозо менамояд, ки ба фаҳмиши «хатарҳои исломӣ» ҷавоби сазовори илмию диншиносӣ дода шавад. Маъмулан ҳангоми баҳодиҳӣ ба равандҳои исломӣ ҳамеша истилоҳи фундаментализм

Тарбияи насли ҷавон

Тарбияи насли ҷавон Паёми Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои Миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олӣ ҳар сол ба таҳлили фарогири тамоми соҳаҳо, аз ҷумла бахши маориф бахшида буд. Таваҷууҳи Сарвари Давлат дар Паём махсусан ба ҷараёни таълиму тарбияи наврасону ҷавонон дар рӯҳияи ватандӯстӣ ва худшиносии миллӣ равона гардида

НЕКОТОРЫЕ ОСОБЕННОСТИ РАДИКАЛИЗАЦИИ В РЕЛИГИОЗНОЙ СФЕРЕ В УСЛОВИЯХ РЕСПУБЛИКИ ТАДЖИКИСТАН

1. Предпосылки
Достижение национальной независимости в Таджикистане коренным образом изменило идеологическую, политическую и структурную платформу отношения государства к религии. Разрушение плановой экономики привело к снижению влияния марксистско-ленинской идеологии и научного атеизма. Во всех постсоветских республиках 

Страницы