«Истиқлолият рамзи соҳибдавлатӣ ва ватандории миллати сарбаланду мутамаддини тоҷик мебошад, ки номаи тақдирашро бо дасти хеш менависад, яъне низоми давлатдорӣ ва сиёсати дохиливу хориҷии худро мустақилона муайян менамояд. Истиқлолият нишонаи ҳувият ва озодӣ, ифтихор ва номус, рамзи саодат ва шарти бақои миллати соҳибихтиёру соҳибдавлати тоҷик мебошад». Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон

Мақола

Анъанаву маросимҳо бояд созанда бошанд

Анъана ва ҷашну маросим ҳамчун мафҳум маҷмӯи рафтору кирдорҳое мебошанд, ки дар марҳилаи муайяни таърихӣ пайдо гардида, ба сабаби ифода намудани орзуву омол ва аҳдофи муайяни дунявӣ ва рабт доштан бо арзишҳои динӣ хусусияти такроршавандагиро касб менамояд ва вобаста ба пешрафти ҳаматарафаи ҷомеа ва тағйир ёфтани ҳадафу арзишҳои зиндагӣтадриҷан ба хурофот

Бунёдгароии исломӣ ва терроризм (Қисми I)

Мусаллам аст, ки дар фарқият аз Ғарб ва умуман Аврупои насронӣ, Шарқ, бахусус Шарқи исломӣ, баъзе махсусияти хоси худро дорад. Яке аз чунин махсусиятҳо дар Шарқи исломӣ то ҳанўз ҷой доштани карахтии ниҳодҳои динии ҷамъиятӣ, робитаҳои динӣ, психология ва шуури қолабии якхелаи оммаи мусулмонон ва ҳамчунин хусусияти хоси таъсири ислом ба сиёсат мебошад. Сабаби ҷой доштани чунин

Сиёсати мардумсолории Пешвои миллат дар такмили қонуни танзим

Маълуми ҳамагон аст, ки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо истифода аз ҳуқуқи ташаббуси қонунгузориашон барои баррасӣ ба Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикис­тон лоиҳаи Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи ворид намудани тағйиру иловаҳо ба Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи танзими анъана ва

Ислом тарғибгари варзиш ва тарзи ҳаёти солим

Имрӯзҳо шоҳиди густариши риштаҳои гуногуни варзиш дар Тоҷикистони азизамон ҳастем. Ҳазорҳо нафар  ҷавонону наврасон  ба варзиш машғуланд, ё худ мухлису муҳибби ин ё он намуди варзиш мебошанд. Аз ин рў, дар дастуру супоришҳои бе воситаи Пешвои миллат ба вазорату идораҳо, кумитаю муассисаҳои давлатӣ пайваста таъкид мегардад, ки ба варзиш ва обутоби ҷисмонӣ ҷалб намудани ҷавонон вазифаи

АНДЕШАҲО ДОИР БА ТАНЗИМИ ҶАШНУ МАРОСИМҲО. (Ба 10-умин солгарди амали Қонун «Дар бораи танзими анъана ва ҷашну маросимҳо дар Ҷумҳурии Тоҷикистон» бахшида мешавад)

Ба ҳукми тақдир ҷумҳурии мо соли 1991 ба истиқлолияти давлатӣ ноил гардид. Баробари ҳамаи дастоварду мушкилот ва каму беши тарзи ҳаёти нав дар шароити комилан фарқкунанда расму ойинҳои тоисломию исломӣ ва ғайриисломӣ, комунистӣ, хоназод ва аз берун воридшуда бо ҷумлаи ифроткорӣ, хароҷоти калони миёншикан, дабдабаву валвала, балки чанд баробар бештар аз пештар вориди

АНДЕШАҲО ДОИР БА ТАНЗИМИ ҶАШНУ МАРОСИМҲО. (Ба 10-умин солгарди амали Қонун «Дар бораи танзими анъана ва ҷашну маросимҳо дар Ҷумҳурии Тоҷикистон» бахшида мешавад)

Кору фаъолият дар шароити истиқлолияти давлатӣ ва соҳибих­тиёрӣ дар тўли беш аз чаҳоряк аср паҳлўҳои барозандаи ин дастовар­ди муқаддастарини миллати моро ошкор кард. Аз дидгоҳи сиёсию иҷтимоӣ ва фарҳангию маърифатӣ корбурди роҳу равишҳои гуногун ба манфиати ҷомеа, расидан ба мудирияти уфуқию амудии сазовор дар қаламрави ҷум­­ҳурӣ ва ба эҳтиёҷоти мардум мутобиқ намудани санадҳои

Ҷавонон сипари боэътимоди давлату миллати дар баробари хатари ифротгароии динӣ

Аз солҳои аввали истиқлолият ба даст овардани Ҷумҳурии Тоҷикистон таваҷҷуҳи бештари ҳукумату роҳбарияти он, махсусан таваҷҷуҳи ҳамаҷонибаи Пешвои муаззами миллатамон ба ҷавонон равона гардида, дар ин асно барои баланд бардоштани сатҳи маърифатии ҷавонон ва ҷаҳонбии онҳо чораҳои зарурӣ андешида шудааст ва ҷавонон ҳамчун қишри асосии ҷомеа, нерӯи созандаи давлату

Рӯза ба поён расиду омада навъид…

Рӯза яке аз фароиз ва дастуроти ислом буда, дар худ одоб ва қонуниятҳои хос дорад, ки ҳар мусалмони болиғ ва оқил бояд аз дамидани субҳи содиқ то ғуруби офтоб бо нияти ба ҷо овардани фармони Парвардигор аз аъмоли ботилкунандаи рӯза худдорӣ намояд. Далели ин гуфтаҳо сухани Паёмбари акрам (с) мебошад: «Ҳар кас рӯзаи моҳи Рамазонро хос барои ризои Худованд ва бо мақсади ба даст овардани аҷру

Страницы