Мақола

Зарурати ҳамкории марказҳои илмӣ ва васоити ахбори омма дар ташаккули фазои иттилоотӣ

Роҳбарияти олии сиёсӣ ва Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷиҳати таъмини амнияти давлат ва шаҳрвандон ба масъалаи мубориза бар зидди терроризм, экстремизм, радикализм ва дигар хатару таҳдидҳои ҷаҳони муосир таваҷҷуҳи махсус зоҳир менамоянд. Таҳлилҳо нишон медиҳанд, ки таъсиргузории ақидаҳои ифротӣ асосан аз тариқи воситаҳои ахбори омма ва маѓзшўӣ шудани онҳо дар шабакаҳои иҷтимоӣ

ТТЭ-и ҲНИ аз ДОИШ танҳо бо ном фарқ менамояд

Бо амри тасодуф  китоби «Онсӯи сиёсат» (Маҷмӯаи суханрониҳо ва баёнияҳои устод Сайид Абдуллоҳи Нурӣ), Интишороти Кумитаи фарҳанги наҳзати исломӣ, Чопи аввал, Ҷилди 1, соли 1375,  ба дастамон расид. Зимни мутолиаи китоб ва огоҳӣ аз андешаҳои Абдуллоҳи Нурӣ тамоми вуҷудамонро танҳо як андеша  фаро гирифта буд: воқеан ҳам 

Принсипҳои соҳибкорӣ ва тиҷорат аз дидгоҳи ислом

Аксарияти мутлақи аҳолии Ҷумҳурии Тоҷикистон пайравони дини  ислом мебошанд, аз ин рӯ,  онҳо зимни фаъолияти меҳнативу иҷтимоии худ, дар кадом соҳае, ки набошад, дар баробари риояи меъёрҳои ҳуқуқӣ кӯшиш мекунанд, ки меъёрҳои анъанавии ҳуқуқӣ-динӣ ва  ахлоқиро низ риоя ва эҳтиром намоянд. Қисми бештари  касбу ҳунарҳои мардумӣ, ки 

Ифшогари моҳияти салафия ва тақвиятбахши руҳияи миллӣ

Охири соли 2018 рисолаи диншиноси варзида Нурулҳақов Қамар таҳти унвони “Салафияи ифротӣ: моҳият ва таҳдиду хатарҳои он” (Душанбе, "Сарбоз", 2018. – 146 саҳ.) аз чоп баромад. Муаллифи рисолаи мазкур бо таъкиди мубрамияти омўзиши ислом дар паи тағйироти рўзафзуни равандҳои сиёсӣ ва ҷавоби сазовори илмӣ додан ба мафҳуми

Роль устода С.Айни в сохранении национальных и религиозных ценностей народов Центральной Азии

В истории культурно-просветительской и религиозной культуры народов ЦА Садриддин Айни занимает особое место. Он, как таджикский писатель, ученый и общественный деятель, выступал удачным связующим звеном для адаптации прошлого с настоящим и старого с новыми реалиями революционных преобразований начала ХХ в. Поэтому, его

Наврӯзи хусравонии тоҷикон (2)

Аммо ҷамъбасти маълумоти достону устураҳои тоисломиро дар бораи ин ҷашн мухтасар чунин баён кардан мумкин аст: замони баргузории Наврӯз оғози фасли баҳор аст ва асрори мантиқии он ҳам ба ҳамин мавсим сахт бастагӣ дорад. Ченаки фарорасии Наврӯз аз лаҳзаи эътидоли баҳорӣ оғоз мешавад. Тибқи донишҳои ситорашиносӣ 

Наврӯзи хусравонии тоҷикон (1)

Пӯшида нест, ки ҳар як қавму миллат дар тӯлу арзи ташаккули фарҳангии худ барои ба ваҷҳи некӯ ва созгор муҳрабандӣ намудани сарриштаи кору рафтор бо табиат солшумории муайянеро ихтиёр кардааст, ки ба гардиши Офтобу Моҳтоб ва ё муҳимтарин рӯйдодҳои таърихӣ вобаста будааст.
Аслан ҷашни куҳан будани Наврӯз ба замонҳои

РЕЛИГИОЗНАЯ ЖИЗНЬ В РЕСПУБЛИКЕ ТАДЖИКИСТАН В ПЕРИОД НЕЗАВИСИМОСТИ: ПРОБЛЕМЫ И ДОСТИЖЕНИЯ

Предпосылки. Достижение национальной независимости в Таджикистане коренным образом изменило идеологическую, политическую и структурную платформу отношения государства к религии. Разрушение плановой экономики привело к снижению влияния марксистско-ленинской идеологии и научного атеизма. Во всех постсоветских

Страницы

Яндекс.Метрика