Мақола

Аз сулҳи ҳасанӣ то ҷангҳои ҳусайнӣ

Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон замони истиқлолият ду раванди асосии қудратхоҳ рўи кор омад: яке нерўи зиёини эҷодкори дунявӣ, ки дар пояи пуштибонӣ аз арзишҳои миллӣ ва фарҳангӣ фаъолият мекард; ва дигаре, рўҳониёни исломгаро, ки худро ходими ягонаи мусулмонони Тоҷикистон меҳисобиданд. Ин ду нерўи сиёсӣ ба зудӣ сарпарастони хориҷӣ 

Jews and Christians in the curved mirror of Extremist-Terroristic Organization of Islamic Renaissance Party

 

 

 

Омили дунявӣ дар ҷанги Хандақ

 

      Таҳлили ҳаводиси таърихӣ нишон медиҳад, ки паёмбари ислом (с) дар тӯли зиндагии бобаракати худ баръакси пешвоёни олами ислом ҳам дар гузашта ва ҳам имрӯз тафаккури шахшудамондаи қолабӣ надоштааст. Ӯ вобаста ба шароит ва вазъият оқилона амал намуда, омили диниро танҳо дар ҳолатҳое, ки вазъият  тақозо  менамуд, истифода мебурд. 

ТЭТ ҲНИ аз ҷавонон чӣ мехоҳад?

Вақтҳои охир   чунин ба мушоҳида мерасад, ки роҳбарону иддае аз пайравони ташкилоти террористию экстремистии ҲНИ аз сабаби дарки заъфи худ дар роҳи рақобатҳои сиёсӣ аз шабакаҳои иҷтимоӣ ҳамчун “умеди охирин” ва “минбари беминнат” 

Башардӯстӣ дар таълимоти ислом

Муҳити динии имрӯзаи аксари мамолики исломиро дар умум муҳити хушунатзою таассубангез, ҷаҳолатпешаю хурофотӣ ва авҷ гирифтани раванди тундгароию ифротӣ номидан мумкин аст, ки чунин муҳит ҳеҷ як мусулмони солимфикрро бетараф гузошта наметавонад.Яъне, мутаассифона имрӯз душманони хориҷӣ ва дохилии исломро то 

Хатари экстремизму терроризм ва таъсири он ба Ҷумҳурии Тоҷикистон

Созмон додани фазои солими тафаккуру андешаи динӣ, ташаккули ҷаҳонбинии дунявӣ, пешбурди иқтисодиёту иҷтимо-иёт ва беҳтар намудани сармояи инсонӣ дар қаламрави ҷумҳурӣ ба истифодаи васеи воситаҳои ахбори омма, баргузор намудани ҳамоишҳои илмӣ-амалӣ ва назариявӣ-методологӣ, нашри маҳсулоти чопии зарурӣ, мақолаҳои илмию

Заминаҳои пайдоиши ҳизбҳои сиёсӣ-динӣ дар ҷаҳони мусулмонӣ

Дар асрҳои миёна  муборизаҳои сиёсӣ барои ҳокимият дар хилофат, аз як тараф, ва муборизаи халқҳои дар натиҷаи истилои араб  мусулмоншуда барои ба даст овардани истиқлолияти миллию бунёди давлати миллӣ, аз тарафи дигар, сабаби ба равияву фирқаҳои мухталиф ҷудо шудани ислом гардида буд.

ТАЪЛИМОТ ВА АНЪАНАҲОИ ҲУҚУҚИ ИСЛОМӢ ОИД БА МУНОСИБАТИ ДИН ВА ДАВЛАТ АЗ НИГОҲИ НИЁЗҲОИ ИМРӮЗАИ ҲУҚУҚӢ

Яке аз вижагихои низоми ҳуқуқии фиқҳи исломӣ фарогир будани он аст. Бояд тазаккур дод, ки поягузори илми фиқҳ шайхурраиси фақеҳони мусулмон имом Абӯҳанифа – Нӯъмон ибни Собит (ваф.767м./150.ҳ.қ.) мебошад ва  ӯ аввалин мазҳаби ҳуқуқии исломиро, ки аксарияти аҳолии мусулмони Тоҷикистон ва дигар кишварҳои 

Страницы

Яндекс.Метрика