«Истиқлолият рамзи соҳибдавлатӣ ва ватандории миллати сарбаланду мутамаддини тоҷик мебошад, ки номаи тақдирашро бо дасти хеш менависад, яъне низоми давлатдорӣ ва сиёсати дохиливу хориҷии худро мустақилона муайян менамояд. Истиқлолият нишонаи ҳувият ва озодӣ, ифтихор ва номус, рамзи саодат ва шарти бақои миллати соҳибихтиёру соҳибдавлати тоҷик мебошад». Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон

Мақола

Нақши Пешвои миллат дар ташаккули Ваҳдати миллии тоҷикон

Тавре маълум аст, гузаштагони пурифтихори тоҷикон дар муҳити ягонаи ташаккули мардумони форснажод ба саҳнаи таърих ворид гардида, тӯли ҳазорсолаҳо дар сохторҳои гуногуни рушди сулолавӣ обутоб ёфтанд. Кору пайкори ниёгони мо дар матни таърихи ҷаҳонӣ бо номи рушди устувори сулолавӣ машҳур аст, ки ифодаи мазмуни он дар хутбаи пандвори Манучеҳри малик возеҳ баён шудааст. Андарзи

Ваҳдат - кафили истиқлолият ва амну суботи ҷомеа

Мардуми кишвар имсол 20-солагии Ваҳдати миллии худро бо ифтихори баланди ватандӯстӣ ва комёбиҳои назаррас ҷашн мегиранд. Дар таърихи 27-уми июни соли 1997 пас аз ба имзо расидани «Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризояти миллӣ» дар Ҷумҳурии Тоҷикистон  пастравии нишондиҳандаҳои сатҳи иқтисодиёти миллӣ хотима ёфт. Ба ҳамаи мардумиҶумҳурии Тоҷикистон ва тамоми тоҷикони 

Конференсия илмӣ-амалӣ бахшида ба 20-солагии Ваҳдати миллӣ

Рӯзи 09 июни соли 2017 дар Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон Конференсияи илмӣ-амалии ҷумҳуриявӣ дар мавзӯи «Ваҳдати миллӣ – омили муҳими рушди устувори Ҷумҳурии Тоҷикистон» бахшида ба 20-солагии Ваҳдати миллӣ баргузор гардид. Ҳамоиши мазкур дар ҳамкории якҷояи  олимону коршиносони Академияи илмҳо, Маркази тадқиқоти стратегӣ, Маркази миллии қонунгузорӣ

Ифтор ва таровеҳ дар урфу таомули тоҷикон

Фазои озоди кору зиндагӣ дар шароити Истиқлолияти давлатӣ барои такомули фарҳанги миллӣ ва эҳёи ҷашну маросимҳои динию мазҳабии кишвари азизи мо шароитҳои мусоид муҳайё намуд. Бояд эътироф кард, ки соҳибихтиёрӣ ва истиқлолияти давлатӣ ба хотири муаррифии шоистаи имиҷи байналмилалии ҷумҳурӣ дар тамоми самтҳои ҳаёти иҷтимоию фарҳангӣ зоҳир намудани назокати моҳиронаро тақозо менамояд.

Перомуни бозандешӣ дар танзими ҷашну маросимҳо

Кору фаъолият дар шароити истиқлолияти давлатӣ ва соҳибихтиёрӣ дар тӯли беш аз чаҳоряк аср паҳлӯҳои барозандаи ин дастоварди муқаддастарини миллати моро ошкор кард. Аз дидгоҳи сиёсию иҷтимоӣ ва фарҳангию маърифатӣ корбурди роҳу равишҳои гуногун ба манфиати ҷомеа, расидан ба мудирияти уфуқию амудии сазовор дар қаламрави ҷумҳурӣ ва ба эҳтиёҷоти мардум мутобиқ намудани санадҳои

Нақши ҷавонон дар пешгирии ифротгароии динӣ

Басо рамзист, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон баъди ҷашни чорякас­раи истиқлолияти давлатӣ ба марҳалаи сифатан нави созандагию бунёдкорӣ ва муайян намудани самтҳои афзалиятноки кору пайкор барои боло бурдани некўаҳволии мардум ва таъмини рушди устувори иқтисодӣ оғоз бахшид. Дар таъбири Пешвои миллат озодию истиқ­ло­лият «дастоварди бузургтарин ва ғояи муқаддаси миллӣ» муаррифӣ гардидааст, ки

Зарари ҳамҷинсгароӣ дар ҷомеаи ҷаҳонӣ

Чун ба ҷаҳони имрӯз назар меафканем, мушоҳида мешавад, ки инсоният бо истифода аз нерӯи ақлонӣ рӯз то рӯз рушд карда, дар самту соҳаҳои гуногуни ҳаёт комёбиҳои беназирро ба даст меорад. Ин падидаи хуб аст, ки ба нафъи худи ӯст, вале дар баробари ин, фарзандони Одам ба хотири манофеи шахсӣ ва дар ғафлат мондан аз қонунҳои илоҳиву муосир, кирдорҳоеро анҷом медиҳанд, ки ба фитрати

НАВРӮЗИ ХУСРАВОНИИ ТОҶИКОН (Дар партави мулоқоти Пешвои миллат бо зиёиёни эҷодкор)

Пӯшида нест, ки ҳар як қавму миллат дар тӯлу арзи ташаккули фарҳангии худ барои ба ваҷҳи некӯ ва созгор мӯҳрабандӣ намудани сарриштаи кору рафтор бо табиат солшу­мо­рии муайянеро ихтиёр кардааст, ки ба гардиши Офтобу моҳтоб ва ё муҳимтарин рӯйдодҳои таърихӣ вобаста будааст.
Аслан ҷашни куҳан будани Наврӯз ба замонҳои пеш аз Ҳахомани­шинҳо ва Модҳо рафта мерасад, яъне

Страницы