«Истиқлолият рамзи соҳибдавлатӣ ва ватандории миллати сарбаланду мутамаддини тоҷик мебошад, ки номаи тақдирашро бо дасти хеш менависад, яъне низоми давлатдорӣ ва сиёсати дохиливу хориҷии худро мустақилона муайян менамояд. Истиқлолият нишонаи ҳувият ва озодӣ, ифтихор ва номус, рамзи саодат ва шарти бақои миллати соҳибихтиёру соҳибдавлати тоҷик мебошад». Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон

Мақола

Андар шинохти никоҳи фузулӣ

Дар фиқҳи исломӣ масъалаи никоҳ, танзими умури оилаву хонадорӣ ва ҳуқуқҳои зану шавҳар дар қатори мавзўъҳои калидӣ қарор дорад. Яке аз бандҳои муҳим дар ҷадвали табақабандии ин ҳукми шаръӣ никоҳи фузулӣ мебошад. Мутаасифона, ин масъалаи фаръӣ ва фиқҳӣ дар муҳити ҷамъиятӣ ва динию фарҳангии кишвари мо як зуҳури тоза касб карда истодааст. Аз ин ҷиҳат, зарур аст, ки сокинони ҷумҳурӣ дар бораи

Обрӯи аҳли дин аз хоки пои Модар аст

Ривоят мекунанд, ки Худованд накҳат аз гул, нӯш аз ангубин, гармӣ аз офтоб, тароват аз борон, шукӯҳ аз осмон, борондагӣ аз абр, равшанӣ аз субҳ, зебоӣ аз баҳору хушилҳонӣ аз андалебро қатра-қатра ҷамъ оварду зан офарид, то ҷаҳонро равшану инсониятро хушбахт гардонад.
Модар шахси муқаддас аст. Вақте ки симои ӯ пеши назар меояд, аз чашмони ӯ, балки аз тамоми ҳастияш

Густариши ҳамкориҳо сипари пешгирӣ аз андешаҳои тундрав ва ифротӣ

Сазовори ёдовар шудан аст, ки тасмим барои баргузор намудани Мизи мудаввар зери унвони “Ҳамкории ниҳодҳои илмӣ-таҳлилӣ ва васоити ахбори омма (ВАО) дар мубориза бо андешаҳои тундрав ва ифротӣ” аз партави дастуру супоришҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми имсолаашон ба Маҷлиси Олӣ маншаъ мегирад.

Садақа ва таъйиноти иҷтимоии он дар ислом

Фазои озоди кору зиндагӣ дар шароити Истиқлолияти давлатӣ, ки ҳоло дар остонаи истиқболи 25-умин солгарди пурифтихори он қарор дорем, барои такомули фарҳанги миллӣ ва эҳёи ҷашну маросимҳои динию мазҳабии кишвари азизи мо тағйироти ҷолибу масарратбахш ворид намудааст. Бояд эътироф кард, ки соҳибихтиёрӣ ва истиқлолияти давла­тӣ дар тамоми самтҳои ҳаёти иҷтимоию фарҳангӣ зоҳир намудани 

Пешвои миллат ва раванди ваҳдатофаринии тоҷикон

Дар таърихи ташаккул ва такомули ниҳоии худ ҳар як миллат марҳилаҳоеро аз сар мегузаронад, ки дар он ноил шудан ба мувозина­ти доимӣ ва муносибати якнавохти ҳамаи қишрҳо ва табақаҳои кишвардоир ба масъалаи ягонагӣ, якпорча­гӣ ва ҳамбастагии байни воҳидҳои маъмурӣ муяссар намешавад.

Истиқлолият, Конститутсия ва таъмини озодии виҷдон

Дар замони ҳозира омўзиши масъалаҳои низоми ҳуқуқӣ, аз  ҷумла  таъмини ҳуқуқ ва  озодиҳои шаҳрвандон аҳамияти махсус пайдо намудааст. Ин ҷиҳати масъала ба талаботи фитрӣ, рушди ҷомеа ва арзишҳои ахлоқӣ-ҳуқуқӣ вобастагии зич дорад, зеро ҳуқуқ ва принсипҳои ҳуқуқӣ бояд дар раванди пешрафти ҷомеа ва бунёди фазои ороми он мусоидат намоянд. Ин дар ҳолест, ки дар раванди 

Паёми Пешвои миллат: Барномаи иҷрои дастуру супоришҳо

30 декабри соли 2016 дар Маркази исломшиносии дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон бо иштироки ҳайати кормандон семинари илмӣ-назариявӣ баргузор гардид. Дар он директори Марказ Файзулло Баротзода гузориши илмии худро зери унвони «Паёми Пешвои миллат: барномаи иҷрои дастуру супоришҳо» манзури ҳозирин намуд, ки матни комили он дар шаклу муҳтавои зерин таҳия шудааст:

 

Зарурати омўзиши мероси хаттии ниёгон дар даврони Истиқлолият

Ташаккули марҳалаи кунунии рушди иҷтимоию гуманитарӣ, таърихию фарҳангӣ ва ахлоқию маънавии минтақаи Осиёи Миёна аслан пас аз пошхўрии Иттиҳоди Шўравӣ ҳамон вақте сароғози тоза гирифта¬аст, ки дар ҳаёти сиёсию иҷтимоии ин халқҳо самтҳои нави рушд ва афзалиятҳо тағйир ёфтанд. Ба кишварҳои ин минтақа барои дар миқёси ҷаҳон муаррифӣ кардани сарнавишт, интихоби роҳҳои 

Страницы