16 НОЯБР-РӮЗИ ПУРБАРАКОТ ВА РӮЗИ ПРЕЗИДЕНТ

Мо бояд шукрона кунем, ки Худованд барои мо баъди беш аз ҳазор сол боз неъмати давлати соҳибистиқлолро насиб гардонид. Шукронаи неъматҳои истиқлол, ки имрӯзҳо халқи ободкору созанда ва меҳанпарвару меҳнатдӯсти мо дар рушди давлатдории миллӣ қадамҳои устувор гузошта, онро боз ҳам барои ҳосил кардани ваҳдати миллии комил, амнияту сулҳу субот, пешрафтҳои иқтисодӣ ва ободиву шукуфоии ватани маҳбубамон қарзи шаҳрвандӣ ҳисоб мекунад. Паямбари ислом (с) мефармоянд: “ҳуббул Ватани минал имон”, яъне дӯст доштани ватан аз имон аст. Яъне Ҳуббул-ватан ин муҳофизат кардани марзу буми Ватан аст.

РОҒУН-МАНБАИ НУР ВА ОМИЛИ РУШДИ БОСУБОТИ ТОҶИКИСТОН

Боиси хушнудиву нишот ва сарфарозиву ифтихор аст, ки Тоҷикистони маҳбубу муқаддас имрӯзҳо таҳти сарвариву раҳнамоии инсони нексиришт ва дурнигар Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон роҳи рушди босуботро пеша намуда, нақшаву барнома ва ҳадафҳои давлатдории навини миллӣ ба сӯи ояндаи дурахшон мушаххасу муайян гардидаанд.

БАРҚИ ЧАРХАИ РОҒУН НУРЕСТ АЗ РӮДҲОИ БИҲИШТӢ

 

 

ҚОНУНИ ТАНЗИМ ЭЪТИМОД БА ЗИНДАГИИ ШОИСТА

Конференсияи ҷумҳуриявии илмӣ-амалии «Фарҳанги таҳаммулпа¬зирӣ ва одоби ҳамзистӣ дар ҷомеа» дар рӯзҳое доир мегардад, ки мардуми шарафманди ҷумҳурии азизамон корҳои созандагию ободони¬ро бахшида ба сазовор истиқбол намудани 30-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар партави сиёсати созандаю бунёдко¬ро¬наи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бомаром идома дода истодаанд.

Конференсияи ҷумҳуриявии илмӣ-амалӣ дар вилояти Суғд

Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар доираи муқаррароти Нақшаи чорабинињо оид ба иҷрои дастуру супоришњои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат, муњта¬рам Эмомалӣ Рањмон, ки дар маросими таҷлили ҷашни Вањдати миллӣ ва мулоқот бо роњбарон ва фаъолони вилояти 

Яҳудиён ва насрониён дар оинаи каҷи ТЭТ ҲНИ.

 

Баъзе андешаҳо перомуни фарҳанги таҳаммулпазирӣ

Дин аз замони қадим ҳамчун омили муттаҳидкунанада ва ҳам ҷудоиафкан буд ва то ҳанӯз боқӣ мондааст. Аммо риоя накардани таҳаммул-па¬зирӣ дар ифодаи динию мазҳабии он ҳатто дар ҷомеаҳои муосир сабаби ҷангу фоҷиа ва харобию нооромӣ мегардад. Эътироф накардан ва беэътиноӣ зоҳир намудан ба эҳсосот ва арзишҳои эътиқодии пайравони динҳои дигар боиси сар задани ҷангҳои хунин, пора-пора шудани давлатҳо ва ба мушкилот мувоҷеҳ шудани миллатҳо гардидааст.

Страницы

Яндекс.Метрика