«Истиқлолият рамзи соҳибдавлатӣ ва ватандории миллати сарбаланду мутамаддини тоҷик мебошад, ки номаи тақдирашро бо дасти хеш менависад, яъне низоми давлатдорӣ ва сиёсати дохиливу хориҷии худро мустақилона муайян менамояд. Истиқлолият нишонаи ҳувият ва озодӣ, ифтихор ва номус, рамзи саодат ва шарти бақои миллати соҳибихтиёру соҳибдавлати тоҷик мебошад». Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон

ПЕШГИРИИ ИФРОТГАРОӢ ГАРАВИ РУШДИ УСТУВОРИ КИШВАР

Дар шароити муосири густариши босуръати раванди ҷаҳонишавӣ ҳар як миллату давлат барои ҳифзи манфиатҳои миллии худ талош меварзад. Дар ин масир ҷавонон, ки қувваи асосии пешбарандаи ҷомеа маҳсуб мешаванд, нақши аз ҳама муҳимро дар пешрафту тараққиёти ҳар як давлат ва ҷомеаи шаҳрвандӣ иҷро мекунанд. Дар пешрафту тараққиёти Тоҷикистони озоду соҳибистиқлол низ ҷавонони боору

МУШКИЛОТИ РАФЪИ ТУНДГАРОИИ ХУШУНАТОМЕЗ

Дар Паёми имсолаи Пешвои миллат зарурати ҳифзи фарҳанги миллӣ ва ба таври шоиста муаррифӣ намудани он барои ҷаҳониён ҷойгоҳи меҳварӣ дошт. Равандҳои ҷаҳонишавӣ барои рушди фарҳангҳои миллӣ низ оқибатҳо ва таъсирҳои номатлуб ворид карда истодаанд, ки ин ҷиҳати масъала дар матни Паём ба таври равшану возеҳ чунин баён гардид: «Тамоюли ҷаҳонишавии фарҳанг ба яке аз 

Нақши ҳувияти миллӣ ва эътиқодоти мазҳабӣ дар тафаккури варзишгарон

Нақши ҳувияти миллӣ ва эътиқодоти мазҳабӣ дар тафаккури варзишгарон Варзиш мактабе барои зиндагист. Маҳоратҳое, ки аз тариқи бозӣ, тарбияти баданӣ ва варзиш фаро гирифта мешаванд, барои рушди ањли ҷомеа ва таҳзиби ахлоқи онҳо бисёр нақши муассир доранд. Аз сабаби ҷозибаи зиёд доштанаш варзиш ҳамвора мавриди ситоиш қарор гирифтааст, зеро варзиш муаррифгари миллату

"Хилофати исломӣ" қудсияти динӣ надорад! (қисми 2)

Аввал калимаи халифа ҳамчун ҷонишин ё ба ҷои худ таъин шудани инсон аз ҷониби Худованд дар Қуръон 2-30, 3- 110 ва 7- 142 омадааст.  Ҳазрати Мусо ба бародараш гуфт: Ту ба ивази ман қавмро ҳидоят кун, дар ислоҳи он талош намо ва бадкорону мунофиқонро тобеъият накун. Инҷо қоим мақоми шахси дигар ба хотири узр ё набудани он бо ишораи шахси асосӣ

Паёми телевизионии Пешвои миллат ба муносибати Соли нави мелодӣ

Ҳамватанони азиз!
Тибқи солшумории мелодӣ соли 2017 сипарӣ шуда, соли нави 2018 фаро мерасад.
Кулли мардуми шарифи Тоҷикистон ва ҳамаи ҳамватанони бурунмарзиамонро ба ин муносибат самимона табрик мегӯям.
Дар соле, ки фаро расида истодааст, ба хонадони ҳар яки шумо фазои орому осуда, рӯзгори обод ва 

Муруре бар аҳвол ва осори Наҷмуддин Насафӣ

Абӯҳафс Наҷмуддин Умар ибни Муҳаммад ибни Аҳмад ибни Исмоил ибни Луқмон Насафӣ (537-442 ҳ.қ.) маъруф ба “муфтии сақалайн” аз бузургтарин уламои ҳанафӣ маҳсуб меёбад. Дар сарчашмаҳои тарҷумаҳолӣ вай ҳамчун марди диндор ва мӯъмин аз мардуми Мовароунаҳр, донову фозил ва олим ба тамоми улуми замони худ муаррифӣ мешавад.. Наҷмидин ҳофизаи қавӣ ва истеъдоди камназир

ХУРОФОТ ДАР ДОИРАИ ДИН ВА ФАРҲАНГ

Чӣ хуш будӣ агар марди накӯпай
Зи банди бостон озод рафтӣ
Агар тақлид будӣ шеваи хуш
Паямбар ҳам пайи аҷдод рафтӣ
(Муҳаммад Иқболи Лоҳурӣ)
Хурофот дар анъанаҳои миллӣ ва динии тоҷикон ва халқу миллатҳои гуногуни ҷаҳон дар тамоми қишр ва табақаҳои ҷомеа ва дар ҳамаи динҳо нуфузу густариш

ТОҶИКЗАМИНРО АЗ ЁД НАБАРЕМ!

Муҳимтарин нукта дар ин маврид он аст, ки дар ҳеҷ даврае миллати мо аз силоҳи аслии хеш – андешидан дур нашудааст. Ин ҳама адибу нависанда, орифу ҳаким, мардони корзору ғайратманд аз ин марзи пургуҳар бархостаанд, ки мо бо ному корномаи эшон меболем. Руҷӯъ ба таърих ба хотири ифтихори пуч нест, балки тазаккури тозаи ҳаводиси гузашта аст, зеро мо имрӯз аз ҳар вақте дигар ниёзманди нигариш ба 

Страницы