«Истиқлолият рамзи соҳибдавлатӣ ва ватандории миллати сарбаланду мутамаддини тоҷик мебошад, ки номаи тақдирашро бо дасти хеш менависад, яъне низоми давлатдорӣ ва сиёсати дохиливу хориҷии худро мустақилона муайян менамояд. Истиқлолият нишонаи ҳувият ва озодӣ, ифтихор ва номус, рамзи саодат ва шарти бақои миллати соҳибихтиёру соҳибдавлати тоҷик мебошад». Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон

Тафаккури дунявӣ ва зиёдаравии динӣ

Тағйиротҳои рӯзафзуни равандҳои сиёсӣ дар кишварҳои мусулмонӣ ва шиддати муносибатҳои байналмилалӣ омӯзиши исломро ба яке аз шоҳаҳои муҳими илми ҷомеашиносӣ табдил додааст. Ин вазиъят тақозо менамояд, ки ба фаҳмиши «хатарҳои исломӣ» ҷавоби сазовори илмию диншиносӣ дода шавад. Маъмулан ҳангоми баҳодиҳӣ ба равандҳои исломӣ ҳамеша истилоҳи фундаментализм

Тоҷикистон ва Фаронса дар мубориза бо ифротгароӣ мавқеи ягона доранд

Мубориза бо ифротгароӣ ва терроризм маънои мубориза бо дини мубини Исломро надорад. Фарҳанги миллии тоҷикон ба арзишҳо ва муқаддасоти диниашон омехта буда, онҳоро аз ҳам ҷудо кардан ва ё муқобил гузоштан хатои бузург аст. Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон пайваста барои ҳифзи ҳувияти миллӣ, фарҳангӣ ва мазҳабии шаҳрвандон саъю талош менамояд.
Ин матлабро Файзулло Баротзода

Тарбияи насли ҷавон

Тарбияи насли ҷавон Паёми Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои Миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олӣ ҳар сол ба таҳлили фарогири тамоми соҳаҳо, аз ҷумла бахши маориф бахшида буд. Таваҷууҳи Сарвари Давлат дар Паём махсусан ба ҷараёни таълиму тарбияи наврасону ҷавонон дар рӯҳияи ватандӯстӣ ва худшиносии миллӣ равона гардида

Мизи мудаввари илмии Фаронса ва Тоҷикистон

Рӯзҳои 12-13 октябри соли 2017 дар шаҳри Душанбе Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ҳамкорӣ бо Институти фаронсавии пажӯҳишҳои Осиёи Марказӣ Мизи мудаввари фаронсавӣ-тоҷикиро зери унвони “Мубориза бар зидди экстремизми динӣ ва мушкилоти коҳиш додани сатҳи тундгароӣ: мубодилаи таҷриба байни Тоҷикистон ва Фаронса” баргузор намуд. Дар 

НЕКОТОРЫЕ ОСОБЕННОСТИ РАДИКАЛИЗАЦИИ В РЕЛИГИОЗНОЙ СФЕРЕ В УСЛОВИЯХ РЕСПУБЛИКИ ТАДЖИКИСТАН

1. Предпосылки
Достижение национальной независимости в Таджикистане коренным образом изменило идеологическую, политическую и структурную платформу отношения государства к религии. Разрушение плановой экономики привело к снижению влияния марксистско-ленинской идеологии и научного атеизма. Во всех постсоветских республиках 

Башардӯстӣ дар таълимоти ислом

Муҳити динии имрӯзаи аксари мамолики исломиро дар умум муҳити хушунатзою таассубангез, ҷаҳолатпешаю хурофотӣ ва авҷ гирифтани раванди тундгароию ифротӣ номидан мумкин аст, ки чунин муҳит ҳеҷ як мусулмони солимфикрро бетараф гузошта наметавонад. Яъне, мутаассифона имрӯз душманони хориҷӣ ва дохилии исломро то андозае муяссар гардидааст, ки дини исломро ба ҷаҳониён чун 

Ҳадиси рӯз: ФАЗИЛАТИ ХАРҶ КАРДАНИ ДОРОӢ БА МАНФИАТИ ОИЛА

Китоби «Нафақот» (Харҷҳо)-и Саҳеҳи ал-Бухорӣ бо боби зерин оғоз мешавад: Андар фазилати нафақа (харҷ) кардан бар аҳли хона ва андар суханони Худои Таъоло: «Ва аз ту суол мекунанд: чӣ чиз харҷ кунанд? Бигӯ: «(Харҷ кунед) зиёдаро». Худо ҳамчунин оятҳоро барои шумо баён мекунад, то бошад ки тааммул кунед – дар (кори) дунё ва охират» (Бақара, 2:219/220); ва ал-Ҳасан гуфт: «(Маънои) «ал-авфу» (2:219) – “зиёда

Изҳори тасаллият ба Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон

Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон бо андуҳи гарон хабар медиҳад, ки рӯзи 7 -уми октябри соли 2017 аз бемории сактаи дил қалби Нуриддин Раҳмон дар синни 67-солагӣ аз таппидан боз монд.
Нуриддин Раҳмон дар ноҳияи Данғараи вилояти Хатлон ба дунё омада, солҳои зиёд ба сифати механизатор кору фаъолият намуда, сипас роҳбарии хоҷагии деҳқонии «Раҳмонҷон»-ро ба уҳда доштанд.

Страницы