«Истиқлолият рамзи соҳибдавлатӣ ва ватандории миллати сарбаланду мутамаддини тоҷик мебошад, ки номаи тақдирашро бо дасти хеш менависад, яъне низоми давлатдорӣ ва сиёсати дохиливу хориҷии худро мустақилона муайян менамояд. Истиқлолият нишонаи ҳувият ва озодӣ, ифтихор ва номус, рамзи саодат ва шарти бақои миллати соҳибихтиёру соҳибдавлати тоҷик мебошад». Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон

Шиагароӣ: идеология ва амалияи он (қисми I)

Дар баланд рафтани нақши «омили исломӣ» ва хусусияти глобалӣ касб кардани раванди сиёсисозии ислом дар охири садаи XX ва ибтидои садаи XXI таъсири «Инқилоби исломӣ»-и Эрон хеле калон аст. Инқилоби мазкур дар Ҷумҳурии исломии Эрони муосир ҳукуматеро ба сари қудрат овард, ки асоси идеологии онро таълимоти фирқаи шиа доир ба имомат ва хилофат ташкил медиҳад.

Ҳадиси рӯз: Андар он чи дар хусуси заҳр додан ба пайғамбар, салла-л-Лоҳу алайҳи ва саллам, зикр шудааст

Ҳадиси рӯз: Андар он чи дар хусуси заҳр додан ба пайғамбар, салла-л-Лоҳу алайҳи ва саллам, зикр шудааст Ин (ҳадис)-ро Урва ривоят кардааст, аз Оиша, аз пайғамбар, салла-л-Лоҳу алайҳи ва саллам (ҳадиси № 4428). 5777. Қутайба ба мо нақл кард: ал-Лайс ба мо нақл кард, аз Саъид ибни Абӯсаъид, аз Абӯҳурайра, ки вай гуфт: “Чун Хайбар фатҳ гардид, ба пайғамбари Худо, салла-л-Лоҳу алайҳи ва саллам

Тафаккури дунявӣ ва зиёдаравии динӣ

Тағйиротҳои рӯзафзуни равандҳои сиёсӣ дар кишварҳои мусулмонӣ ва шиддати муносибатҳои байналмилалӣ омӯзиши исломро ба яке аз шоҳаҳои муҳими илми ҷомеашиносӣ табдил додааст. Ин вазиъят тақозо менамояд, ки ба фаҳмиши «хатарҳои исломӣ» ҷавоби сазовори илмию диншиносӣ дода шавад. Маъмулан ҳангоми баҳодиҳӣ ба равандҳои исломӣ ҳамеша истилоҳи фундаментализм

Тоҷикистон ва Фаронса дар мубориза бо ифротгароӣ мавқеи ягона доранд

Мубориза бо ифротгароӣ ва терроризм маънои мубориза бо дини мубини Исломро надорад. Фарҳанги миллии тоҷикон ба арзишҳо ва муқаддасоти диниашон омехта буда, онҳоро аз ҳам ҷудо кардан ва ё муқобил гузоштан хатои бузург аст. Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон пайваста барои ҳифзи ҳувияти миллӣ, фарҳангӣ ва мазҳабии шаҳрвандон саъю талош менамояд.
Ин матлабро Файзулло Баротзода

Тарбияи насли ҷавон

Тарбияи насли ҷавон Паёми Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои Миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олӣ ҳар сол ба таҳлили фарогири тамоми соҳаҳо, аз ҷумла бахши маориф бахшида буд. Таваҷууҳи Сарвари Давлат дар Паём махсусан ба ҷараёни таълиму тарбияи наврасону ҷавонон дар рӯҳияи ватандӯстӣ ва худшиносии миллӣ равона гардида

Мизи мудаввари илмии Фаронса ва Тоҷикистон

Рӯзҳои 12-13 октябри соли 2017 дар шаҳри Душанбе Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ҳамкорӣ бо Институти фаронсавии пажӯҳишҳои Осиёи Марказӣ Мизи мудаввари фаронсавӣ-тоҷикиро зери унвони “Мубориза бар зидди экстремизми динӣ ва мушкилоти коҳиш додани сатҳи тундгароӣ: мубодилаи таҷриба байни Тоҷикистон ва Фаронса” баргузор намуд. Дар 

НЕКОТОРЫЕ ОСОБЕННОСТИ РАДИКАЛИЗАЦИИ В РЕЛИГИОЗНОЙ СФЕРЕ В УСЛОВИЯХ РЕСПУБЛИКИ ТАДЖИКИСТАН

1. Предпосылки
Достижение национальной независимости в Таджикистане коренным образом изменило идеологическую, политическую и структурную платформу отношения государства к религии. Разрушение плановой экономики привело к снижению влияния марксистско-ленинской идеологии и научного атеизма. Во всех постсоветских республиках 

Башардӯстӣ дар таълимоти ислом

Муҳити динии имрӯзаи аксари мамолики исломиро дар умум муҳити хушунатзою таассубангез, ҷаҳолатпешаю хурофотӣ ва авҷ гирифтани раванди тундгароию ифротӣ номидан мумкин аст, ки чунин муҳит ҳеҷ як мусулмони солимфикрро бетараф гузошта наметавонад. Яъне, мутаассифона имрӯз душманони хориҷӣ ва дохилии исломро то андозае муяссар гардидааст, ки дини исломро ба ҷаҳониён чун 

Страницы