РӮЗА, ИФТОР ВА ТАРОВЕҲ. Рамазон на танҳо моҳи тоату ибодат ва сабру таҳаммул, балки фурсати изҳори хайру баракат, саховат ва кумаку ёрмандии ниёзмандон низ ҳаст

Дар сиёсати фарҳангсолории Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикис­тон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон эҳёи ҷашну маросими миллию динӣ ва нишон додани аҳамияти тарбиявию ахлоқии онҳо ҳамеша ҷойгоҳи махсус дорад. Ҷавҳа­ри манти­қии ин сиёсат аз он иборат аст, ки тамоми шаҳрвандони мамла­кат дар рафтори

Фарҳанги рӯзадорӣ (қисмати шашум)

Доир ба дигар фазилатҳои моҳи шарифи Рамазон дар сарчашмаҳои муътабари илмию таърихӣ ва фиқҳию ақидатӣ маълумот ва тавзеҳоти зиёд мавҷуданд. Дар иқлиму минтақаҳои гуногуни олами ислом рӯзадо­рӣ ва баргузории маросимҳои марбут ба он баъзе вежагиҳое дорад, ки он ба хусусиятҳои мазҳабӣва урфу анъанаҳои миллию фарҳангии

Фарҳанги рӯзадорӣ (қисмати панҷум)

Як ҷиҳати муҳими одоби рӯзадорӣ дар он аст, ки он ба вазъи саломатии инсон  таъсиргузор аст. Табиист, ки маҳдудият ҷорӣкардан дар қабули хӯрокворӣ боиси нороҳатии ҷисми инсон мегардад. Таъсири ин нороҳатӣ метавонад гуногун бошад ва ҷанбаҳои тиббии масъала ҳангоми муҳокимаи мавзӯи рӯзадорӣ ногузир ба миён меоянд.

Конференсияи ҷумҳуриявии илмӣ-назариявӣ зери унвони “Пешвои миллат ва нақши мо ҷавонон дар пайравӣ аз ў”

Имрўз таҳти сарпарастии Президенти Федератсияи футболи Тоҷикистон муҳтарам Рустами Эмомалӣ дар Китобхонаи миллии Тоҷикистон ба муносибати Рўзи ҷавонон Конференсияи ҷумҳуриявии илмӣ-назариявӣ зери унвони “Пешвои миллат ва нақши мо ҷавонон дар пайравӣ аз ў”

Фарҳанги рӯзадорӣ (қисмати чорум)

Қудсияти моҳи Рамазон тақозо мекард, ки мардум аз анҷом додани ҳар гуна корҳое, ки баракати онро коста мегардонад, худдорӣ намоянд. Яке аз ин мавзӯъҳо ҷоиз ё ноҷоиз будани ҳамхобагӣ дар шабҳои рӯза­дорӣ бошад, дигаре то кадом поси шаб мумкин будани хӯрдану ошоми­дан буд. Муқаррароти ояти 187 сураи Бақара ҳанӯз дар гузаштаи

Фарҳанги рӯзадорӣ (қисмати саввум)

Фарҳанги рӯзадорӣ дорои фазилатҳои зиёд мебошад. Ислом рӯзаро сипар донистааст, аз ин рӯ, рӯзадор даст ба корҳои ношоиста намезанад, зеро тарки хӯрдан ва нӯшидан кардани банда барои дарёфти ризои Худо аст ва подошашро ҳам Худо медиҳад. Рӯза инчунин василаи тавонои бахшиши гуноҳон аст. Бахшиши гуноҳон гуфтан чунин маъно

Фарҳанги рӯзадорӣ (қисмати дуввум)

Дар фарҳанги рӯзадорӣ рӯзаи моҳи шарифи Рамазонро тарзи мукаммали парҳезкорӣ донистаанд, зеро он дар дини мубини ислом барои мусулмонон рукни чаҳоруми ислом мебошад. Рӯза дар ин дин бар ҳар марду зани мусулмон, ки барои анҷом доданаш тавон дорад, воҷиб дониста шудааст.

Фарҳанги рӯзадорӣ (қисмати аввал)

Фарҳанги рӯзадорӣ яке аз куҳантарин русуми башарият аст, ки баробари пайдоиши одамон дар рӯйи Замин ҳамчун ҷузви ҳукмҳои воҷиб дар бештари динҳои ҷаҳонӣ пазируфта шудааст. Пайравони динҳои ҷаҳонӣ бар ин ақидаанд, ки рӯзадорӣ дар замири инсонҳо ҷой додани ғолибияти рӯҳ бар нафс мебошад. Рӯзаи ҳақиқӣ ҳамон аст, ки шахс ҳангоми риояи

Страницы