Мақола

ПЕШВОИ МИЛЛАТ – ЭҲЁГАРИ СУННАТҲОИ МАРДУМӢ

Нигоҳе ба “Панднома”-и мансуб ба Абумансури Мотуридӣ

Абумансури Мотуридӣ бидуни баҳс яке аз бузургтарин мутафаккирони тоҷик дар қарни X буда, ҳаёту фаъолияти он дар Самарқанд сипарӣ гаштааст.

Қабл аз ҳама таъсири таълимоти вай ба тафаккуру ҷаҳонбинии мардумони ин маркази илмӣ ва фарҳангӣ гузошта шуда, сабаби ташаккул ва рушду инкишофи мазҳаби аҳли суннат ва ҷамоат дар симои ҳанафия гардидааст.

Ваҳдати миллӣ якдилии самимонаи тамоми қишрҳои иҷтимоии ҷомеа аст

Адолат пояи устувории ҳокимият

Дар ҳамаи давру замон вақте, ки мавзуе мавриди баррасӣ ва таҳлил қарор мегирад, пеш аз ҳама зарурат ва мубрамияти онро дар ҳаёти ҳамонвақта бояд ба назар гирифт, нақш ва таъсири онро дар пешрафти ҷомеа ва дастовардҳои онро равшан сохт. Аммо мавзуи адолат бошад, мавзуест, ки дар ҳамаи давру замон меҳвари калидиро дар пояи устувоории давлат нақш бозидааст.
 

Вижагиҳои мафкураи динии шарқиён ва мушкилии шикасти девори хурофоту таассуб

Форсҳо (тоҷикҳо) нахустин халқи таърихӣ ба шумор мераванд.

Онҳо инкишофро ба вуҷуд овардаанд, табаддулоте кардаанд, ки хусусияти таърихӣ дошт.

Дар ин сарзамин бори нахуст нур афканданд, равшанӣ доданд, ин нур ба олами маърифат тааллуқ дошт...

Шарти инкишоф дар таърихи Форс тантана мекунад, аз ин лиҳоз, рости гап, таърихи умумиҷаҳонӣ маҳз аз таърихи Форс оғоз меёбад...

Рӯзе наслҳои оянда онҳоро напиндоранд, дар он ҳол Суғд ва ду наҳри азими Осиёи Миёна - Ому ва Сирро, ки онҷо Форсҳо зист мекунанд, далели ҳамешагист...

Аз китоби "Фалсафаи таърих"-и Георг Фридрих Гегел — файласуфи олмонӣ (1770 - 1831)

Қурбонӣ ва аҳмияти он дар ислом

Дар дини мубини ислом қурбонӣ – ин пайравӣ намудани суннати забҳи маъруфу машҳури ҳазрати Иброҳим (а) буда , холис барои ризои илоҳӣ ва бо номи Худованди бузург анҷом дода мешавад. Худованди карим , вақте ки ба Паёмбари худ ҳазрати Муҳамад(с) неъмати бузург, яъне «Ҳавзи кавсар»-ро ато кард, ба тарафи иду некӣ ҳидоят дод , ки яке намоз ва дигарӣ қурбонӣ аст.
Чунончи мефармояд:
إنا اعطيناك الكوثر1 فصل لربك وانحر2 إن شانك هو الأبتر3

ҲИКМАТИ ҚУРБОНӢ ВА ТАЪСИРИ ОН ДАР ҲАЁТИ ИҶТИМОӢ

Решаи қурбонӣ аз замони фарзандони Одам алайҳис салом, Ҳобил ва Қобил буда, паёмбарони илоҳӣ низ баъд аз ӯ ин корро анҷом медоданд ва он дар байни аксари миллатҳои дунё дар давраҳои гуногуни таърихӣ арзи вуҷуд кардааст. Аммо замоне, ки Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам фиристода шуд, ин суннати паёмбарон ба оини хурофотӣ ва ғалат омехта шуда буд. Шеваи мардуми араб дар замони ҷоҳилият чунин буд, ки пас аз забҳи қурбонӣ Каъбаро ба хуни он олуда мекарданд ва қисмате аз гушти қурбониро бар хонаи Каъба меовехтанд, то Худованд онро қабул кунад.

Страницы

Яндекс.Метрика