Мақола

“Илм ва амният”

Китоби доктори илмҳои сиёсатшиносӣ, профессор Саймумин Ятимов дар бораи "Илм ва амниятро» - ро тайи чанд муддат мутолиа намудам ва хостам андешаи худро дар атрофи он баён намоям. Китоби мазкур бо ҷаззобияти хос навишта шуда ва хонандаи нуктафаҳмро нисбат ба сарнавишти Ватану миллат бетараф нагузошта, ба ӯ дар бораи илм ва амният, ваҳдати миллӣ, якпорчагии меҳан, таъриху фарҳанги пурғановати мо, арзишҳои миллӣ ва тарбияи насли наврас сабақ медиҳад.

Аксари ҷангҳо дар дунё бар сари манният аст на бар сари ҳақиқат!

Мутаассифона бархе аз кишварҳои қудратманд бо ҳадафи тағийри низомҳо ва ба вуҷуд овардани нооромӣ дар кишварҳо баҳсу мунозира ва афкору андешаҳои содиротиро дар ҷомеаҳо ворид месозанд ва ҳадафашон зоҳир шудани ҳақиқат ва ошкор кардани он нест, балки ғалаба бар ҳариф, таҳрифи ҳақиқат ва воруна сохтани арзишҳои як давлату миллат аст..

Онҳо ҳозиранд обрӯи ҳукуматҳоро аз байн бибаранд то манофеашон бо ин васила таъмин шавад!

Абарқудратҳо мехоҳанд кишварҳои ҷаҳони сеюмро ғорат, манмании худро ба исбот ва дигаронро инкор намоянд!

Ҳамқадами замон

Пас аз таъмини сулҳу оромӣ файзу баракате, ки гўё дар солҳои ҷанги шаҳрвандӣ сарзамини моро тарк карда буд, аз нав вориди кишвари мо гашт ва соҳаҳои ҳаёти иқтисодиву иҷтимоии ҷомеаи моро мисли борони файзбори наврўзи оламафрўз рўҳу равони тоза бахшид.

Иди қурбон- иди хайру саховат

Агар маросими ба қурбонӣ омода карда шудани Исмоилро пеши назар оварем, ин маросим танҳо моҳият ва мазмуни дини дораду халос. Вай аслан садоқати Иброҳимро ба Худою омодагии ӯро барои бандагӣ  ифода менамояд. Аммо амали мазкур тадриҷан маънои нави иҷтимоӣ касб намуда, бештар маънои хайру саховатро ифода мекардагӣ шудааст. Аз ин нуқтаи назар, вай то андозаи дар сатҳи фаҳмиши динӣ адолати иҷтимоиро ба роҳ мемонад. Албатта, ҳама гуна амале, ки  табиати  некӣ дорад, кори савоб аст ва аз тарафи аҳли ҷомеа ба хубӣ пазируфта мешавад.

Фазилатҳои Иди Қурбон

 

Иди Қурбон яке аз идҳои динии мусулмонони дунё  мебошад, ки ҳар сол даҳуми моҳи Зулҳиҷҷа таҷлил мегардад. Барои мардуми мо танҳо дар даврони Истиқлолият муяссар гардид, ки идҳои рамазону қурбон ба таври расмӣ таҷлил карда шаванд. 

 

Омӯзаҳои қурбонӣ дар сабки зиндагӣ, воқеаи таърихии беназир

 

Курбонӣ - василаи наздик шудан - ҳар неъмате ва ҳар ончизе, ки бо пешкаш ва ҳадя кардани он, ба мақоми болоӣ аст. Таърихи Иди қурбон бисёр қадиму аз замони Одам (ъ) вуҷуд дошта, дар чузъ ва муқаррароти динҳои гузашта низ ба шумор мерафт. Қурбонии фарзандони Одам (ъ) ки нахустин қурбони дар олам ба шумор меравад, дар оёти 27-30 сураи моида тасреҳ шудааст. 

Ҳазрати Нуҳ пайёмбар (ъ) пас аз тӯфон мазбаҳае тартиб дод ва ҳайвоноти бисёреро дар онҷо барои худо қурбони кард.

 

Вазифаҳо ва барномаҳои илмӣ - тадқиқотии шуъбаи пажӯҳиши исломи муосир кадомҳоянд?

Шуъбаи пажӯҳиши исломи муосир дар асоси ӯҳдадориҳои вазифавӣ ва барномаҳои илмӣ - тадқиқотӣ анҷом додани таҳқиқоти масъалаҳои зеринро ба нақша гирифтааст:

- омӯзиши равандҳои динӣ-сиёсии ғайрисуннатии муосир дар Тоҷикистон ва таъсири он ба вазъи ҳаёти иҷтимоию сиёсӣ ва фарҳангии ҷомеа;

- дар асоси натиҷаҳои тадқиқоти сотсиологӣ муайян кардани сатҳи шуури динӣ ва мақому нақши дин дар ҳаёти иҷтимоию фарҳангӣ ва сиёсии ҷомеа;

- коркарди консепсияи исломшиносии муосир ва таҳқиқи роҳҳои баланд бардоштани маърифати динӣ ва ташаккули исломи мӯътадил;

ТАЗОДҲО ВА ҲАМГИРОИҲО ДАР РОБИТАИ ДУҶОНИБАИ АНЪАНА ВА НАВГОНӢ ВА АҲАМИЯТИ ОН ДАР РУШДИ ФАРҲАНГҲО

Дар даҳсолаҳои охир ҳиссаи лоиҳаҳои байни соҳавӣ дар чорроҳаи фанҳо ва соҳаҳои илмӣ дар илмҳои гуманитарӣ афзоиш ёфт. Тадқиқоти муштарак ба олимон имкон дод, ки ин лоиҳаҳоро ба сатҳи нав бардоранд, маълумотҳои гуногунро муттаҳид созанд ва эътимоднокии идеяҳои илмиро дар бораи падидаҳо ва равандҳои мураккаби иҷтимоӣ афзоиш диҳанд.
 

Страницы

Яндекс.Метрика