Таҳдиди ифротгароии хушунатомез ба ҳувийяти фарҳангӣ ва миллӣ 2 қисм (ДАВОМ ДОРАД)

 
Чуноне ки гуфтем, дини ислом ба ҳайси идеологияи миллии араб зуҳур ёфта, вазифаи таърихи худ, яъне дар зери парчами идеяи тавҳид пиёда сохтани орзую ормони арабро барои таъсиси давлати ягонаи миллӣ ва хилофат анҷом дод. Барои он ки қабоили гуногунмазҳаб ва аз нигоҳи сиёсӣ парокандаи арабро дар давлати ягона муттаҳид созад, ислом аз ибтидо ба муқобили тарзи хаёти қабилавӣ (асабия) баромада, ваҳдати диниро аз ҳама гуна умумияти иҷтимоӣ-таърихӣ, бавижа авлодӣ-қабилавӣ, боло гузошт.

« ДТ И БУДУЩЕЕ АФГАНИСТАНА» ПОЧЕМУ РЕГИОН ОБЕСПОКОЕН СИТУАЦИЕЙ В АФГАНИСТАНЕ!

            Другие исламские страны в связи с географическим расположением и одной народности не смогли экспортировать  идею исламского государства. Афганистан имеет коренные народы ,каждый из них которые в будущем будут мостом пресечение идей исламского эмирата в Центральную Азию и  Китай. Радикальные проповедники стремится создать локусы реализации исламизма как идеологии особого исторического проекта, альтернативного модернизации-секуляризации . 

Шахсияти Муҳаммад ва мусулмонии мо

Суҳбате, ки чанде пеш байни ин ҷониб  ва яке аз муҳоҷирони меҳнатии ба қарибӣ аз Россия баргашта сурат гирифт, сабаби асосии дар мақола матраҳ гардидани масъалаи мазкур ҳамчун масъалаи доғи рӯз маҳсуб меёбад. Вақте муҳоҷири мазкурро дар хусуси вазъи будубош ва шароити меҳнат дар муҳоҷират пурсон шудам, баъд аз таърифу тавсифи зиёд ва тарзи муносибати ахлоқии онҳо суханашро бо ҷумлаи зерин ба анҷом  расонид: «Онҳо воқеан ҳам мусулмонони ҳақиқӣ ҳастанд».

Таҳдиди ифротгароии хушунатомез ба ҳувийяти фарҳангӣ ва миллӣ (ДАВОМ ДОРАД)

Ташаккули равандҳои ҷаҳонишавӣ дар бахшҳои гуногуни ҳаёти ҷамъиятии замони муосир, аз як ҷониб, ривоҷи рӯйафзуни падидаҳои номатлуби хусусияти ифротӣ, аз ҷумла ифротгароии динӣ дошта, ба ҳувийяти фарҳангию миллӣ ва истиқлолияти давлатии миллатҳо, бахусус миллатҳои рушдкунандаю қафомонда, метавонад таҳдид намояд. Қудратҳои ҷаҳонӣ ва минтақавӣ мекӯшанд аз ин равандҳо ба манфиатҳои хеш истифода баранд, то ки ин кишварҳо дар ҳолати бозмондагӣ қарор дошта, аз нигоҳи иқтисодӣ ва сиёсӣ ба ин қудратҳо вобаста боқӣ монанд.

Феноменология-қисми муҳими диншиносии муосир

Феноменология-қисми муҳими диншиносии муосир

Истиқлол ва ҳикмати давлатдорӣ (Ба сиюмин солгарди давлатдории навини тоҷикон)

Қисми II.

Дар воқеъ, муҳимтарин вазифаи мо  имрӯз расидан ба қадри ҳамин истиқлолият, гиромидошти соҳибихтиёрии давлатӣ,  ҳифзи дастовардҳо ва шукргузорӣ аз ҳамин неъмат ва паёомадҳои неки он аст. Хазинаи маърифати инсонӣ бо ҳама навъи таълимоташ, чи даҳрию чи динӣ, чи дунявию  чи уқбоӣ расидан ба қадри неъмат, шукргузорӣ  аз онро амали нек, собитшуда  ва созандаи инсонӣ шинохтаанд.   Мавлоно Румӣ ба ин маънӣ гуфтаанд:

 Шукри неъмат, неъматат афзун кунад, 

 Куфри неъмат аз кафат берун кунад. 

Ҳикояҳои омӯзанда аз «Маснавии Маънавӣ»-и Мавлавӣ ТАДБИРИ АЁЗ ВА АҚЛИ СЕ АМИР

Аёз назди султон Маҳмуд бисёр азизу муҳтарам буд. Ӯро он кадар дӯст медошт, ки ҳуқуқи (маоши) вайро се баробари дигар амирон мепардохт. Амирони султон хамвора ба Аёз ҳасад меварзиданд ва дар дил аз ин рафтори султон нохушнуд буданд. Саранҷом рӯзе забон ба сухан кушоданд ва ба султон гуфтанд: -Ӯ, ки ақли се нафарро надорад, чаро ҳуқуқи се танро ба ӯ медиҳӣ?

Чун амирон аз ҳасад ҷӯшон шуданд,

Оқибат бар шоҳи худ таъна заданд.

К-ин Аёзи ту надорад се хирад,

Ҷомагии се амир ӯ чун хӯрад?

Охирин мех бар ин тобут

Саранҷом ғарбиҳо пас аз ҳузури 20 сола, Афғонистонро тарк карданд. Дунболаи онҳо Ашраф Ғанӣ ва дору дастаҳояш фирор карданд ва раҳбарони сиёсӣ низ гурехтанд. Кори хубе карданд ва дар ҳеҷ кадом зараре ва зиёне мутаваҷҷеҳи кишвар ва мардум нахоҳад шуд.

Страницы

Яндекс.Метрика