Сада – ҷашни таърихӣ

Сада, яъне сад рӯз пеш аз Наврӯзи оламафрӯз, ҷашни қадимӣ, мавсимӣ ва мардумии ориёиҳо буда, бино ба таҳқиқотҳои илмӣ таърихи пайдоиши он ба давраҳои пеш аз ориёиҳо рафта мерасад. Тавре, ки аз номи ин ҷашни мавсимии мардумии халқиятҳои эронитабор маълум аст, аз 10-уми моҳи Баҳмани солшумории шамсӣ то омадани иди Нарӯзро фаро мегирад, ки аз 50 шабонарӯз иборат аст. Агар ба моҳҳои тақмивии солшумории мелодӣ ҳисоб кунем, он ба поёни шаби 30 ва оғози рӯзи 31-уми январ рост меояд. 

Тафсир ва таҷдиди маънои як ояти Қуръон

Қисми III

АЛОМАТҲОИ ҒОЯҲОИ ИФРОТГАРОӢ ДАР БЕТАРТИБИҲОИ ҚАЗОҚИСТОН

Дар таҷрибаи инсоният новобаста аз қудсият доштани дин онро гурӯҳҳои манфиатҷӯ ҳамеша ба хотири ҳифзи манфиатҳои худ суистифода мекарданд ва ин манфиатҷӯиҳои худро дар зери шиори ҳифзи арзишҳои динӣ ва таъмини амнияти диндорон амалӣ мекунанд.

Тафсир ва таҷдиди маънои як ояти Қуръон

Қисми II 

  Моҳияти Назарияи Таркиши Бузург: (Дингароёни мутаассиб ояти 30 аз сураи «Анбиё»: «Оё кофирон надиданд, ки осмонҳову замин баста буданд, пас, онҳоро во кардем; («Во кардани осмонҳо»-фурӯ борондани борон аст» «во кардани замин» - рӯёндани гиёҳ аз вай аст) ва ҳар чизи зиндаро аз об пайдо кардем? Оё имон намеоранд?»-ро бо назарияи мазкур алоқаманд медонанд). 

«Яке аз вариантҳои пайдоиши Олами мо назарияи Таркиши Бузург аст. Асоси онро чунин андешаи оддӣ ташкил менамояд, ки Олам оғоз доштааст. Моҳияти он чунинаст:

Тафсир ва таҷдиди маънои як ояти Қуръон

Чанд сол пеш гирди забони дингароёни аз дину илм бехабари ҷомеа номи Ҳорун Яҳё пайваста чарх мезад. Номбурда  тавассути китобҳои сершумораш кӯшиш мекард, ки ба ҷаҳониён Қуръонро ҳамчун сарчашмаи тамоми улуми табиӣ муаррифӣ намояд. Номбурда дар  исканапайвандии андешаҳо устои моҳир буд. Мутаассифона,  яке аз китобҳои аз илмият ории ӯ ба забони тољикӣ низ тарҷума шуд. Хушбахтона, солҳои баъдӣ номи ӯ аз ёдҳо ғайб зад. Чуноне ки мегӯянд, вақт довари ҳақиқӣ аст. Гузашти замон ва  таҷрибаи зиндагӣ беасосии андешаҳои сохтаю бофтаи ӯро собит намуд.

Сайре ба таърихи «Соли нав» ва моҳияти ин ҷашни куҳан

Ҷашни солинавӣ аз ҷумлаи қадимтарин ва маъмултарин анъанаҳои фарҳангӣ мебошад, ки  таърихи пайдоиши он ҳамзамон бо пайдоиши анъанаҳои кайҳоншиносӣ, гоҳшиносию гоҳшуморӣ ва дарки қонуниятҳои умумии зуҳур ва инкишофи падидаву ҳодисаҳои олами табиӣ оғоз ёфтааст. Инсоният ҳамеша ва дар ҳар давру замон зимни мушоҳидаи падидаю ҳодисаҳои олами табиӣ барои дарки сабабҳо ва моҳияту хусусиятҳои зуҳури онҳо кӯшиш намудааст ва тасаввуроти донишҳои дар ин раванд ҳосил намудаашро аввал дар устураҳо, сипас ривоёту таълимоти динӣ ва ниҳоятан, дар назарияҳои илмӣ инъикос намудааст.

Тарбияи ҷавонон - яке аз масъалаҳои муҳими Паёми Пешвои Миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон

Дар Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат вазъи маънавии ҷумҳурӣ таҳлили амиқу ҳамаҷониба пайдо кард. Аз ҷумла, ба муҳимтарин масъалаи доғи рӯз – тарбияи насли ҷавон. Президенти кишвар таваҷҷӯҳи хоса зоҳир намуданд. Воқеан, тарбияи ҷавонон дар рӯхӣяи ватандӯстӣ, ифтихори миллӣ, омӯзиши илмҳои муосир имрӯз масъалаи хеле мухими ҷомеаи Тоҷикистон аст.

Дар ҳаводиси талхи Афғонистон мардуми бофарҳангу соҳибтамаддуни он гунаҳгор нест!

Бояд эътироф намуд, ки дар қатори дигар масоили мубрами имрӯза масъалаи муносибат бо Афғонистони ҳамсоя  низ дар Паёми имсола ба Маҷлиси Олӣ аз тарафи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон хеле оқилона, дурандешона ва некхоҳона садо дод. Сардори кишвар дар матлаи мавзӯи мазкур таъкид намуданд, ки Тоҷикистон ҷонибдори рушди ҳамкориҳои ҳамаҷониба  бо тамоми кишварҳои минтақа аст. 

Страницы

Яндекс.Метрика