Модарони гиромиқадр!
Хоҳарону бонувони азиз!
Бо камоли эҳтиром ва самимияти бепоён ҳамаи Шуморо ба ифтихори Рӯзи модар самимона табрик гуфта, бароятон рӯзгори ободу осуда, бахту иқболи нек ва дар фаъолияти пуршарафатон комёбиҳои тозаро орзу менамоям.
Рӯзи модар дар Тоҷикистони соҳибистиқлол яке аз ҷашнҳои пурифтихор маҳсуб меёбад, ки дар он, пеш аз ҳама, бузургии Зан-Модар, мақому манзалати ӯ дар ҷомеа, нақши созандаи ӯ дар тарбияи насли наврас ва саҳмаш дар рушду пешрафти давлату миллат арҷгузорӣ карда мешавад. Ин рӯз таҷассумгари эҳтироми амиқи давлат ва ҷомеа нисбат ба Зан-Модар аст.
Рӯзи Модар яке аз ҷашнҳои муқаддас ва азизтарин дар ҷомеаи мо маҳсуб меёбад. Ин рӯз рамзи эҳтиром, қадршиносӣ ва арҷгузорӣ ба зан — модар аст, ки бо меҳру муҳаббати бепоён фарзандро ба воя мерасонад, дар қалби ӯ ҳисси инсондӯстӣ, ватандӯстӣ ва накӯкориро мепарварад.
Модар сарчашмаи зиндагӣ, чароғи хонадон ва сутуни устувори ҳар як оила мебошад.
Модар бо қалби пурмеҳр ва дили саршор аз муҳаббат фарзандро тарбия намуда, ӯро ба роҳи дурусти зиндагӣ ҳидоят мекунад. Бе муболиға метавон гуфт, ки тамоми пешрафту дастовардҳои ҷомеа аз тарбияи дурусти модар оғоз мегирад.
Агар модар фарзанди солим, соҳибмаърифат ва ватандӯст тарбия намояд, ҷомеа низ рушд намуда, давлат обод мегардад.
Дар фарҳангу тамаддуни миллати тоҷик мақому манзалати зан – модар хеле баланд аст.
Бузургони адабиёти мо дар осори гаронбаҳои худ ҳамеша модарро ҳамчун рамзи меҳру муҳаббат, садоқат ва покӣ васф намудаанд.
Модар барои фарзанд ҳамеша паноҳгоҳ, маслиҳатгар ва пуштибони боэътимод мебошад.
Имрӯз бо шарофати сиёсати хирадмандона ва инсонпарваронаи роҳбарияти давлату ҳукумат мақому манзалати занону модарон дар ҷомеа боз ҳам баланд гардида, барои фаъолияти онҳо дар тамоми соҳаҳои ҳаёти ҷамъиятӣ шароити мусоид фароҳам оварда шудааст. Занони тоҷик имрӯз дар баробари мардон дар соҳаҳои гуногуни иқтисод, илм, маориф, фарҳанг, тандурустӣ ва идоракунии давлатӣ фаъолият намуда, дар рушди давлат саҳми назаррас мегузоранд.
Модарону бонувони гиромӣ на танҳо дар тарбияи фарзанд, балки дар таҳкими сулҳу субот, ваҳдати миллӣ ва рушди ҷомеа нақши муҳим доранд.
Маҳз бо меҳру муҳаббат ва ғамхории модарон насли ҷавон дар рӯҳияи ватандӯстӣ, эҳтиром ба арзишҳои миллӣ ва эҳсоси масъулият дар назди ҷомеа тарбия меёбад.
Модар барои фарзанд нахустин омӯзгор ва мураббӣ мебошад. Аз лаҳзаҳои аввалини зиндагӣ маҳз модар ба фарзанд сухан гуфтан, рафтор кардан ва зиндагӣ карданро меомӯзонад. Ин аст, ки муҳаббати модар дар қалби инсон то охири умр боқӣ мемонад.
Бояд зикр намуд, ки дар ҷомеаи мо нақши занону модарон дар рушди иқтисоди миллӣ низ хеле муҳим мебошад. Занони фаъол бо ташаббус, меҳнатдӯстӣ ва масъулияти баланд дар соҳаҳои гуногуни фаъолияти иқтисодӣ, соҳибкорӣ ва истеҳсолот саҳми арзанда гузошта истодаанд.
Модарону бонувони гиромӣ!
Шумо бо меҳру муҳаббати модарона, сабру таҳаммул ва заковати хеш дар тарбияи насли солим ва бунёди ҷомеаи пешрафта нақши бениҳоят муҳим мебозед.
Ҳар як дастоварди фарзанд, ҳар як пешрафти ҷомеа пеш аз ҳама самараи заҳмат ва тарбияи модар мебошад.
Бигзор дар ҳар хонадон ҳамеша нури меҳри модар фурӯзон бошад, фарзандон сарбаланду комёб гарданд ва зиндагии Шумо пур аз муҳаббат, оромӣ ва саодат бошад.
Бо истифода аз фурсати муносиб бори дигар ҳамаи Шумо — модарону бонувони азизро ба муносибати Рӯзи Модар самимона табрик гуфта, ба ҳар яки Шумо тандурустии комил, умри дарози бобаракат, рӯзгори осуда ва тамоми хушиҳои зиндагиро орзу менамоям.
Идатон муборак Модарони азиз!