“Илм ва амният”

Китоби доктори илмҳои сиёсатшиносӣ, профессор Саймумин Ятимов дар бораи "Илм ва амниятро» - ро тайи чанд муддат мутолиа намудам ва хостам андешаи худро дар атрофи он баён намоям. Китоби мазкур бо ҷаззобияти хос навишта шуда ва хонандаи нуктафаҳмро нисбат ба сарнавишти Ватану миллат бетараф нагузошта, ба ӯ дар бораи илм ва амният, ваҳдати миллӣ, якпорчагии меҳан, таъриху фарҳанги пурғановати мо, арзишҳои миллӣ ва тарбияи насли наврас сабақ медиҳад.

Бачае, ки ба покдомании Юсуф (а) шаҳодат дод

Ҳазрати Юсуф аз болои қаср ҷавонеро дид, ки бо либосҳои дарида аз канори қаср мегузашт, Ҷабраил ба он ҳазрат арз кард: ин ҷавонро мешиносӣ ?
Ҳазрати Юсуф фармуд: не.
Ҳазрати Ҷабраил фармуд: ин ҳамон тифле аст, ки назди азизи Миср ба покии ту шаҳодат дод.
Ҳазрати Юсуф фармуд: уро бар ман ҳаққе аст, пас дастур дод , ҷавонро оваранд ва амр кард уро либосҳои фохир пӯшониданд ва инъоми зиёд дар ҳаққи у арзонӣ фармуд, бо нигоҳ ба ин манзара Ҷабраил ба ханда омад.
Ҳазрати Юсуф фармуд: Оё эҳсони мо кам буд, ки ба назари таҳқир табассум кардӣ?

Маориф аз дидгоҳи Асосгузори сулҳу ваҳдат - Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон

"МАН ДАР СИЁСАТИ ХУД МАОРИФРО ДАР ҶОЙИ АВВАЛ МЕГУЗОРАМ".
ЭМОМАЛӢ РАҲМОН

Дарсҳои фалсафаи ахлоқ

Инсон фақат ҳангоме хушқалб аст, ки битавонад барои таъмини саодати дигарон амалан иқдом кунад, на инки фақат барои дигарон орзуи хушбахтӣ кунад.

✍ Имонуил Конт

Гирдоваранда:
Абдуллоҳи Қодирӣ - шуъбаи пажӯҳиши исломи муосир

Шайх Ҷунайди Бағдодӣ

Аз шайх Ҷунайди Бағдодӣ (р) пурсиданд: Ишқ чист?

Фармуд ҳақиқати онро намедонам аммо марди нобиноеро дидам, ки ба маъшуқи худ гуфт аз ҷони ман чи мехоҳӣ?

Ва маъшуқ гуфт ҷонатро... ва ҳамон дам он ишқ қолаби ҷисмро холӣ кард ва ҷонашро таслим намуд ва даргузашт.

Баргардон аз форсӣ ба хатти сирилик аз шабакаи иҷтимоии " Адаб ва Ирфон"

Абдуллоҳи Қодирӣ - шуъбаи пажӯҳиши исломи муосир

Луқмаи ҳалол аз дидгоҳи Мавлоно

Аз назари Мавлоно ҳарчизеро, ки мо мехӯрем ва меошомем дар рӯҳияи мо таъсир дорад ва луқмаи инсон бояд ҳалол бошад.

Луқма танҳо он хӯроке нест, ки аз роҳи даҳан фурӯ мебарем, балки луқмаҳое ҳастанд, ки зеҳну ҷисму ҷони моро низ ғизо медиҳанд.

Мо рӯзона сари дастархонҳои гуногун ва рангоранге бо дӯстону наздикон менишинем ва барои ҷисму ҷонамон рӯзӣ бармедорем.

Мо бояд бидонем он рӯзӣ ва нолае, ки ба ҷисму ҷонамон мерасонем , ҳалол аст ё ҳаром ?

Достони мӯрча ва Сулаймон (а)

Рӯзе ҳазрати Сулаймон (а) мӯрчаеро дар пойи кӯҳе дид , ки машғули ҷо ба ҷо кардани хокҳои пойини кӯҳ буд.
Аз у пурсид: чаро ин ҳама сахтиҳоро таҳаммул мекунӣ?

Мӯрча гуфт: маъшуқам ба ман гуфтааст агар ин кӯҳро ҷо ба ҷо кунӣ ба висоли ман хоҳӣ расид ва ман ба ишқи висоли у мехоҳам ин кӯҳро ҷо ба ҷо кунам.

Ҳазрати Сулаймон (а) фармуд : ту агар умри Нӯҳ ҳам дошта бошӣ, наметавонӣ ин корро анҷом диҳӣ.

Мӯрча гуфт: тамоми саъю талошамро хоҳам кард.

Аксари ҷангҳо дар дунё бар сари манният аст на бар сари ҳақиқат!

Мутаассифона бархе аз кишварҳои қудратманд бо ҳадафи тағийри низомҳо ва ба вуҷуд овардани нооромӣ дар кишварҳо баҳсу мунозира ва афкору андешаҳои содиротиро дар ҷомеаҳо ворид месозанд ва ҳадафашон зоҳир шудани ҳақиқат ва ошкор кардани он нест, балки ғалаба бар ҳариф, таҳрифи ҳақиқат ва воруна сохтани арзишҳои як давлату миллат аст..

Онҳо ҳозиранд обрӯи ҳукуматҳоро аз байн бибаранд то манофеашон бо ин васила таъмин шавад!

Абарқудратҳо мехоҳанд кишварҳои ҷаҳони сеюмро ғорат, манмании худро ба исбот ва дигаронро инкор намоянд!

Страницы

Яндекс.Метрика