Аёдати кудакони ятим дар арафаи Иди Қурбон

Имрӯзҳо дастгири намудани табақаи эҳтиёҷманди аҳолӣ ба хусус ятимону бепарасторон, ин нишони дар амал татбиқ намудани дастуру супоришҳои Пешвои муаззами миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон баҳри дар амал татбиқ намудани сиёсати иҷтимоии мамлакат мебошад.

Қурбонӣ ва аҳмияти он дар ислом

 
Қурбонӣ  ва аҳмияти он дар ислом
Дар дини мубини ислом қурбонӣ – ин пайравӣ намудани суннати забҳи маъруфу машҳури ҳазрати Иброҳим (а) буда , холис барои ризои илоҳӣ ва бо номи Худованди бузург анҷом дода мешавад. Худованди карим , вақте ки ба Паёмбари худ ҳазрати Муҳамад(с) неъмати бузург, яъне «Ҳавзи кавсар»-ро ато кард, ба тарафи иду некӣ ҳидоят дод , ки яке намоз ва дигарӣ қурбонӣ аст.
Чунончи мефармояд:

Баъзе масоили усулии таносуби давлати дунявӣ ва дин

         Масъалаи таносуби дин ва давлати дунявӣ дар низоми сиёсии ҷомеаи мусулмонии муосир, ки таваҷҷўҳ ба дин зиёд буда, дин ҷузъи ҷудонашавандаи равандҳо ва сиёсатҳои минтақавӣ мебошад, яке аз мавзўъҳои басо муҳим, вале мураккабу баҳснок ба ҳисоб меравад. Доир ба муколамаи дину давлати дунявӣ, таносуби онҳо, баъзе ҷанбаҳои ҳамкории дину давлати дунявӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон якчанд тадқиқотҳои  илмӣ ба рўи кор омадаанд.

Иди Қурбон дар Федератсияи Россия (аз ҳаёти динии кишварҳои хориҷӣ)

Тибқи иттилои хабаргузории “Интерфакс”, имсол низ бо сабаби идома ёфтани густариши навъҳои гуногуни вируси сироятии COVID-19 дар қаламрави Федератсияи Россия, Шўрои уламои Идораи рўҳонии мусулмонони Россия тасмим гирифтааст, ки Иди Қурбон дар шаҳри Москва мисли соли гузашта ба тариқи онлайн таҷлил карда шавад. «Намози идона дар шаҳри Москва танҳо дар Масҷиди ҷомеъ бо иштироки имомон, муаззинон ва муовинони муфтӣ  баргузормешавад. Дар дигар масҷидҳо ва инчунин ташкилотҳои динии маҳаллии мусулмонон воқеъ дар шаҳри Москва хондани намози идона тавсия дода намешавад.

Перомуни принсипҳои «Исломи шомил»-и Ҳасани Бано

Аввалан, таассуби шадиди динию тафаккури эътиқодӣ, сониян, ноогоҳӣ аз қонуниятҳои инкишофи ҷомеа дар мафкураи Ҳасани Бано як ҳадафи хаёлӣ ва бепояро эҷод сохтаанд, ки ӯ бояд ҳатман одамонро зери як ғоя (агарчанде ғояи мазкур хато ва татбиқнашаванда бошад ҳам) ҷамъ оварад. Ғояи мазкур сохтани давлати исломии ҳамсони хилофатҳои исломии қарнҳои VII-VIII-ро дар назар дорад. Аллакай дар оғоз барои ҷаҳолати ихвониҳо, салафиҳо ва ҳаммаслакони онҳоро аз дигар ҳаракату ҷараёнҳои ифротӣ собит намудан факти зерини таърихиро аз ҳаёти халифаҳои умавӣ ёдрас менамоям.

Масоили фалсафӣ дар таълимоти сӯфиёни Хуросон ва Мовароуннаҳри асрҳои Х-ХII

Омӯзиши ақидаҳои онтологӣ, этикӣ, эстетикӣ, иҷтимоию сиёсии мутафаккирони машҳур, инчунин мактабҳои алҳидаи тасаввуф дар алоқамандии якдигар, бо дарназардошти вазъи таърихию идеологӣ ва фарҳангӣ, барои ба вуҷуд овардани тасвири таърихи фалсафаи халқи тоҷик чун қисми муҳими сохтори фарҳанги маънавии Шарқи асримиёнагӣ метавонад мусоидат намояд.

Аз ин ҷиҳат тадқиқоти масоили фалсафии тасаввуфи Хуросону Мовароуннаҳр бағоят самарабахш ва муфид метавонад гардад.

Ваҳдати Миллӣ – омили рушди ҷомеаи Тоҷикистон

Қисми II

Домуллоҳои суннатӣ чаро хомӯшанд?

Огоҳӣ бо чанд  байти яке аз домуллоҳои шинохтаи кишвар, ки ҳоло дар ќайди ҳаёт нестанд, ин ҷонибро ба андешаи амиќ водор намуданд ва барои рӯи коғаз овардани сатрҳои зерин сабаб гардиданд.  Пеш аз ҳама зарур ҳисобида мешавад, ки худи байтҳои домулло бидуни зикри номи ӯ оварда шаванд, зеро бузургон гуфтаанд:

Мангар, ки кӣ мегӯяд,

Бингар, ки чӣ мегӯяд.

Инак, байтҳои домулло:

           Гуфта он Абдулваҳҳоби тирадил,

           Баҳрае нобурда ҷуз обу гил.

           «Бар фарози Арш биншинад Худо

Страницы

Яндекс.Метрика