РӮДАКИ ДАР ОСОРИ МУҲАҚҚИҚОНИ АРАБ
Рӯзгор ва осори сардафтари адабиёти форсу точик устод Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ дер боз аз тарафи адабиётшиносону шарқшиносони кишварҳои гуногун омӯхта мешавад. Ҳаёт ва эчодиёти устод Рӯдакиро натанҳо дар Ирону Афғонистон, Ҳинду Покистон, Инглистону Фаронса, Олмону Итолиё ва ғайра меомӯзанд, балки дар доираҳои илмию адабии мамлакатҳои араб низ ба он таваҷҷӯҳи махсусе зоҳир менамоянд. Мутаассифона, солҳои пешин ба сабаби кам будани донандагони забони арабӣ ва дастнорас будани аксари таълифоте, ки дар кишварҳои араб оид ба адабиёти мо, алалхусус адабиёти замони Рӯдакӣ, ба табъ мерасид, бештари адабиётшиносон ва хонандагони тоҷик аз нуқтаи назару ақоид ва дастоварду бозёфтҳои муҳаққиқони араб бебаҳра мемонданд. Бояд эътироф кард, ки масъалаи омӯзиши адабиёти форсу тоҷик, алалхусус осори устод Рӯдакӣ, аз мадди назари муҳаққиқони араб тамоман берун намондааст. Нахустин иқдоми некро дар ин бобат устоди арабшиносии тоҷик шодравон Ҳасан Иброҳим ан-Наққош гузошта буд. Ў аз фаъолияти олими ироқӣ Ҳусайн Алӣ Маҳфуз мақолае таҳти унвони «Паҳнкунандаи шӯҳрати Рӯдакӣ дар Шарқи Араб» ба табъ расонида, дар он хизмати Ҳусайн Али Маҳфузро дар кори тадқиқ ва нашри осори суханварони бузурги форсу точик, аз ҷумла Рӯдакӣ, ҳамаҷониба мавриди баҳс қарор додааст. Дар тӯли даҳсолаҳои охир дар кишварҳои араб як чунбишу майле ба омӯзиши забони форсӣ ва нашри осори намояндагони нахустдараҷаи тамаддуни форсу тоҷик ба амал омад ва боиси афзоиши адади тарҷумаҳову тадқиқоти илмию оммавӣ гардид. Дар ибтидои ин ҷунбиши фарҳангӣ зарурати ташкил додани бахшҳои забон ва адабиёти форсӣ дар донишгоҳҳои мамолики араб ба миён омад ва аввалини онҳо факултаи забонҳои шарқ дар Донишгоҳи Қоҳира буд, ки соли 1944 таъсис ёфта, шӯъбаи забон ва адабиёти форсӣ низ дошт, ки камина ҳангоми дар донишгоҳи номбурда таҳсил кардан инро бо чашми сар мушоҳида кардам. Минбаъд ҳамин гуна шӯъбаҳо дар донишкадаҳои як қатор давлатҳои дигари араб ба монанди Сурия, Лубнон, Мағриб, Ироқ, Кувайт ва ғайра таъсис гардиданд. Ба ғайр аз ин доираҳои ҳукуматию маъмурии баъзе давлатҳои араб дастаҳоеро чавонон аз ба донишкадаҳои Ирон ва мамолики Аврупо баҳри омӯхтани забону адабиёти форсӣ иъзом карданд. Аз байни ин чавонон ба мурури замон мутахассисони соҳаи забон, адабиётшиносон, мутарчимон ба камол расиданд, ки тамоми фаъолияти эҷодиашонро ба тарғибу ташвиқи осори адабию илмии асримиёнагии форсу тоҷик дар сарзамини Шарқи Араб бахшиданд. Дар аксари китобу мақолаҳои адабиётшиносони муо- сири араб мақоми Рӯдакӣ дар таърихи адабиёти форсу точик, дар офариниш ё инкишофи жанрҳову намунаҳои гуногуни адабӣ таъкид шудааст. Масалан, муҳаққиқи тазкираи «Харидат ал-қаср ва ҷаридат ал-аср»-и Имодуддин ал-Исфаҳонӣ, олими ироқӣ Муҳаммад Баҳҷат ал- Асарӣ дар ҳошияи яке аз ҷилдҳои он, ки дар бораи ҳаёт, эҷодиёт ва намунаҳои осори шуарои ироқӣ дар асри ХІІ баҳс мекунад, «дубайт»-ро барои хонандагони араб тавзиҳ дода таъкид менамояд, ки вазни ин навъи шеър ба авзони араб дохил набуда, ибтикороти сухансароёни форс мебошад ва аз миёни онон нахустин ин вазнро дар шеъри форсӣ Рӯдакӣ ба кор бурдааст. Аз ин лиҳоз дар мавзӯи муносибати устод Рӯдакӣ бо адабиёти араб як ҷанбае вучуд дорад, ки таваҷҷӯҳи баъзе аз муҳаққиқони арабро ба худ ҷалб наму- дааст. Он ҳам бошад қаробати мазмун ва оҳангу васоили тасвир миёни қасидаҳои хамрияи Абунувос ва дигар шои- рони асрҳои миёнаи араб ва қасидаи «Модари май»- и Рӯдакӣ ва ҳатто баъзе абёти дар васфи маю майгусорӣ гуфтаи онҳост. Дар тадқиқи ин ҷанба пеш аз ҳама саҳми адабиётши- носи мисрӣ, донандаи хуби робитаҳои адабии араб ва форсу точик Муҳаммад Ғунаймӣ Ҳилол шоёни таҳсин аст. Бояд гуфт, ки ба қалами ў якчанд асари илмии ба таърихи ин робитаҳо бахшида тааллуқ дорад. Аз ҷумла маҷмӯае, ки худи ў зери унвони «Мунтахаби шеъри форсӣ» тартиб додааст, мухтасари тарчумаи ҳол ва намунаҳои ашъори қариб си шоири форсу тоҷик ва дар навбати аввал Рӯдакиро дар бар мегирад. Ба мақсади хабардор сохтани хонандаи араб аз маз- мун ва ғояву бадеиёти шеъри форсу точик М. Г. Ҳилол намунаҳоро ба забони арабӣ тарҷумаи озод кардааст. Аз ашьори Рӯдакӣ дар ин маҷмӯа ҳаждаҳ намуна (аз чумла қасидаҳои «Шикоят аз пирӣ» ва «Модари май» пурра) бо шарҳу тавзеҳоти лозима ба чоп расидааст. Муҳаққиқ баъзе байтҳои Рӯдакиро бо байтҳои шоири араб аз Андалусия Иб- ни Зайдун (1003-1071) аз ҳайси мавзӯъ ва тарзи баёну ифода муқоиса намуда миёни онҳо ҳамоҳангие дидааст, ки нисбати қасидаи «Модари май» ў чунин ишора мекунад, ки Рӯдакӣ дар эҷоди он аз офаридаҳои Абунувос оид ба тавлиди май илҳом гирифтааст. Бинобар ин М. Г. Ҳилол хонандаро ба мақолаи махсусе ки бевосита ба муқоисаи хамриёти Абуну- вос ва Рӯдакӣ бахшидааст ва он моҳи июли соли 1962 дар маҷаллаи мисрии «ал-Котиб» интишор ёфтааст, ҳавола месозад. Хулоса. Боиси мамнуният ва сипас он аст, ки онҳо бо ин заҳамоти содиқонаи худ робитаи ногусастании фарҳангу адабиёти форсу точик ва арабро ва уму- ман ҳамбастагии фарҳангу адаби исломиро дар мисоли ме- роси устод Рӯдакӣ ба оламиён нишон додаанд. АДАБИЁТ 1. Абдулмунъим, Муҳаммад Нуриддин. Диросот фи-ш- шеър ал-форсӣ ҳатто-л-қарн ал-хомис ал-ҳиҷрӣ. Ал- Қоҳира, 1976. 2. Аззом, Абдулваҳҳоб. ал-Луға ал-форсия фи-л-Ҳинд. – ал-Қоҳира, 1947. 3. Алтунҷӣ, Муҳаммад. ал-Маҷмуъа ал-форсия. Димашқ. Ат-Табъа ас-салиса, 1389/1969. 4. Алтунчи, Муҳаммад. Ҳавла-л-адаб фи-л-аср ас- салчуқӣ. Ат-Табъат ал-ула. Бенғозӣ: Мактабат Курина, 1974 (c. 112-113) 5. Бадави, Амин Абдулмачид. ал-Қисса фи-л-адаб ал- форсӣ. ал-Қоҳира, 1964. 6. Баккор, Юсуф Хусейн. Адаби форсӣ дар кишварҳои араб // Сухан. Давраи бисту саввум. Теҳрон, соли 1353, шумораҳои 7. Баккор, Юсуф Хусейн. Шуаро фурс фи-л-адаб ал- арабӣ. / Нашриёти Донишкадаи илоҳиёт ва маорифи исло- мии Машҳад. Шумораи 2. Баҳори 1351 шамси. 8.Тоҷиддин Мардонӣ – М-85 Рӯдакӣ ва адабиёти араб.-Душанбе: “Ирфон”, 2010,-128 саҳ. Мутахассиси пешбари шуъбаи пажӯҳиши маъхазҳои исломии Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Шокиров Умедҷон






