Бемазҳабӣ – омили ифротгароии динӣ

Дарди ихтилофу тафриқа ҷавонони мусулмонро чунон фаро гирифтааст, ки сарчашмаи он амалкарди доиёнест, ки бо роҳи суиистифода аз арзишҳои ислом онҳоро ба душмани ҳамдигар табдил дода, сабаби дур шудан аз муқаррароти мазҳабии худ мегарданд.
Аз оғози густариши ислом аҳли куфр пайваста машғули тавтеа ва ихтилофангезӣ будаанд, ки дар ин бора далолати ояти Қуръон ҳам вуҷуд дорад: “لا يزالون يقاتلونكم حتى يردوكم عن دينكم إن استطاعوا Кофирон доиман бо шумо меҷанганд, то шуморо аз динатон баргардонанд, агар битавонанд” [Бақара; 217].

Комментарии Джāмӣ на «Фус̣ӯс̣ ал-х̣икам» (Геммы мудрости) Ибн ‘Арабӣ

Великий персидско-таджикский поэт и мыслитель Джāмӣ занимает важное место не только в истории персидской литературой, где его называют «печатью поэтов» (хāтам аш-шу‘арā) [1], но и в суфийской теоретической и практической традиции. Среди его суфийского наследия следует особо отметить его комментарии на «Фус̣ӯс̣ ал-х̣икам» (Геммы мудрости) Ибн ‘Арабӣ – величайшего суфия, прозванного «печатью святых» (хāтам ал-авлийā). Впервые мыслитель самостоятельно знакомится с наследием Ибн ‘Арабӣ еще в период своего обучения в медресе Низамия и медресе Дилкаш в Герате.

ТАНОСУБИ АРЗИШҲОИ МИЛЛӢ ВА ДИНӢ ДАР МЕРОСИ ФАРҲАНГИИ НИЁГОН

 

Марҳалаи кунунии рушди иҷтимоию гуманитарӣ, таърихию фарҳангӣ ва ахлоқию маънавии ҷумҳуриҳои Осиёи Марказӣ ҳоло барои муаррифӣ кардани сарнавишт, интихоби роҳҳои дурусти худшиносӣ ва гуногунрангии миллӣ дар миқёси байналмилалӣ имкониятҳои васеъ фароҳам сохтааст. Анъанаҳои устувори миллӣ ва ҳамзистии қавмию мазҳабӣ дар аксари ҳолатҳо ҳамчун омили ташвиқкунанда ва нигоҳдоранда аз парокандагии номатлуб барои мардуми минтақа хидмат кардааст.  

Дар Душанбе масъалаи таносуби арзишҳои миллӣ ва динӣ дар рушди ҷомеаи шаҳрвандӣ баррасӣ мегардад

ДУШАНБЕ, 26.11.2019 /АМИТ «Ховар»/. 27 ноябр дар шаҳри Душанбе таҳти унвони «Таносуби арзишҳои миллӣ ва динӣ дар рушди ҷомеаи шаҳрвандӣ» ҷамъомад доир мегардад. Дар ин бора мухбири АМИТ «Ховар» хабар медиҳад.
Ҷамъомади мазкур бо ташаббуси Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар Маркази матбуоти ҷумҳуриявии АМИТ «Ховар» доир гардида, доираи васеи олимону донишмандон ва пажӯҳишгарон масъалаҳои марбут ба таносуби арзишҳои миллӣ ва диниро муҳокима мекунанд.

Иштироки Нурулҳақов Қамар дар Конфренсияи байналмилалиии “Ислом ва провославие (отродоксӣ) – таҷрибаи ҳамкорӣ ва алоқамандӣ"

КОНФРЕНСИЯИ БАЙНАЛМИЛАЛӢ ДАР БИШКЕК

Сайфулло Мулоҷонов: «Парчам таҷассуми ҳувияти миллӣ ва пайванди сарзамину мардуми он аст»

22 ноябр дар Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ба муносибати Рӯзи Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷамъомади илмӣ-амалӣ баргузор гардид. Тавре мухбири АМИТ «Ховар» иттилоъ медиҳад, дар ҷамъомад роҳбарият ва ҳайати кормандони Маркази исломшиносӣ иштирок намуда, оид ба таърихи пайдоиш ва паҳлӯҳои гуногуни ин рамзи муҳими давлатӣ табодули назар намуданд.

Дар зер андешаҳои сардори шуъбаи пажӯҳиши маъхазҳои исломии Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, доктори илмҳои таърих Сайфулло Муллоҷоновро манзури хонандагон мегардонем.

Нишонаҳои “забони нафрат”: баъзе тавсияҳои амалӣ барои расонаҳо

 

Забони нафрат  ё ин ки нафратпароканӣ (hate speech) яке аз услубҳои баёни нутқ буда, шахсият ё гурӯҳи одамонро дар асоси нишонаҳои нажодӣ, динӣ, пайдоиши этникӣ, миллӣ, ҷинсият, маъюбӣ ва баробарии гендерӣ ба дискриминатсия ва поймоли шаъну шараф гирифтор мекунад. Инчунин тамоми гуфторҳое, ки маънои таҳқиромез доранду нисбат ба яке аз ин гурӯҳҳои номбаршуда – хоҳ аз рӯи дин бошад, хоҳ аз рӯи нажоду миллат ва ҷинсият, равона карда шудаанд, “забони нафрат” шуморида мешавад.

Забони нафрат ба 3 дараҷа тақсим мешавад:

Баргузории ҷамъомади илмӣ ба муносибати Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ва солгарди навбатии Иҷлосияи ХVI Шӯрои Олии Тоҷикистон

15 ноябр дар Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ба муносибати Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ва солгарди навбатии Иҷлосияи ХVI Шӯрои Олии Тоҷикистон ҷамъомади илмӣ — амалӣ доир гардид. Тавре мухбири АМИТ «Ховар» иттилоъ медиҳад, дар ҷамъомади мазкур роҳбарият ва ҳайати кормандони Маркази исломшиносӣ иштирок намуда, оид ба паҳлӯҳои муҳими фаъолияти Президент ва аҳамияти таърихии Иҷлосияи ХVI Шӯрои Олӣ ибрози назар намуданд.

Страницы