Андешаҳои инсонсози Луқмони Ҳаким дар боби муҳаббат ва некӣ кардан ба дигарон...

Аз Луқмони Ҳаким нақл мекунанд, ки фармудааст:

“Ман 300 сол мардумро бо доруҳои гуногун табобат кардам, аммо ба ин натиҷа расидам, ки ҳеҷ доруе беҳтар аз муҳаббат нест”.

Пурсиданд: “Агар он ҳам асаре накунад чӣ?

Луқмони Ҳаким лабханде заду гуфт: “Миқдори доруро афзоиш диҳед”.

Донишманди бузург Луқмони Ҳаким дар Қуръони карим сураи 31 - ум аз ҷониби Парвардигор бо номи Луқмон сабт шуда аст.

Дурӯғгӯӣ мояи сарафкандагист!

"Бояд барои ислоҳи худ аз одат ва хислатҳои бад даст кашид. Махсусан аз дурӯғгӯӣ! Дурӯғ гуфтан бисёр осон аст. Вале оқибати хуш надорад. Ҳатто дини мубини ислом ин кирдорро маҳкум менамояд. Дурӯғгӯӣ мову шуморо аз инсони поку ҳидоятшуда ба инсони комилан фиребгар, маккор ва роҳгумзада табдил медиҳад. Қадри инсонро паст мегардонад. Чунон паст, ки Шумо дараҷаи эҳтироми худро аз даст медиҳед. Имрӯз дар ҳар ҷое, ки мебинам, ки ин одат ба манбаи "худфиребдиҳӣ" табдил ёфтааст. Пеш ҳама бояд дарк намуд, ки оқибат чӣ аст ва чиро ба бор меоварад!

Ҷанги таҳмилии шаҳрвандӣ боиси қурбониҳои зиёди ҷонӣ ва хисороти бузурги моддиву маънавӣ гардид

Дар оғози солҳои навадуми асри гузашта – замоне, ки давлати соҳибистиқлоли мо аввалин қадамҳои худро мегузошт, Тоҷикистон бо фитнаву дасисаи нерӯҳои ифротгарои дохилӣ ва хоҷагони хориҷии онҳо ба гирдоби мухолифати шадиди сиёсӣ ва баъдан ба оташи ҷанги таҳмилии шаҳрвандӣ кашида шуд, ки он боиси қурбониҳои зиёди ҷонӣ ва хисороти бузурги моддиву маънавӣ гардид.

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Ҷаноби Олӣ, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон

Китоб-хазинаест барои боз кардани дарҳои баста

Китоб-хазинест, ки барои боз кардани дарҳояш донистани рамзҳои калидӣ шарт нест. Ворид шудан ба ин ганҷинаи донишу адаб танҳо насиби касе мегардад, ки ҳиммати баланду таҳаммули беинтиҳо дошта бошад.

Эмомалӣ Раҳмон

Бихон!”-амрест яздонӣ

БИХОН!
“Бихон!”- амрест яздонӣ, “бихон”-ҳарфест қуръонӣ,
Бихон, хониш кунад рӯшан чароғи фазли инсонӣ.
Бихон, то осмон борад ба фарқат нам-нами раҳмат,
Бихон, то боғи дил ёбад тароватҳои ирфонӣ.
Бихон, то ҳамнишин гардӣ ба Аттору ба Мавлоно,
Бихон, то ошно гардӣ ба Фирдавсию Хоқонӣ.
Бихон, то ки сарангушти нигоҳат парда андозад
Зи рози кӯраи хокию ҳам аҷроми кайҳонӣ.
Туро аз лахтаи хуне Худоят офарид, аммо
Дар ин як лахта хун бигзошт неруи ҷаҳонбонӣ.
Бихон, то қудрати одам биёбӣ дар чи пинҳон аст,

"Хона нахар, хамсоя хар"!

Аз давраҳои қадим як мақола ҳаст:"Хона нахар, ҳамсоя хар"!

“Одамӣ аз замоне ба тамаддун расид, худро ва Худоро бишнохт, ба фарқу қадри суду зиён , неку бад, сиёҳу сафед расид, аз олами вуҳуш гусаста, ба олами инсонӣ пайваст, ҳамеша ниёз ба ҳамсуҳбат, ҳамдил, ҳамдард, ҳамраъй, ҳамнишин, ҳамроз доштасту дорад.

Аз Луқмони Ҳаким пурсиданд

Аз Луқмони Ҳаким пурсиданд:
Аз марг карда лаҳзаи сахт вуҷуд дорад?
Гуфт; бале, замоне, ки инсонҳои асил муҳтоҷи инсонҳои кам асл мешаванд.

Шуъбаи пажӯҳиши исломи муосир

Боздид аз ҷараёни парвариши картошка ва лубиёиҳо дар хоҷагиҳои деҳқонии ноҳияи Сангвор

Санаҳои 17 - 18 июли соли ҷорӣ директори Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Абдурраҳим Холиқзода ба хоҷагиҳои деҳқонии ҷамоатҳои Заршӯён ва Ваҳдати ноҳияи Сангвор ташриф оварда, аз ҷараёни дарави ғалладона, ҷамъоварии асал, сабзавот ва дигар намуди лубиёиҳо шинос шуд.

Ба директори Маркази исломшиносӣ иттилоъ дода шуд, ки имсол баъд аз дарав кардани зироати омехтаи хӯроки чорво саҳмдорон дар замини холишуда дар кишти такрорӣ сабзавоту полезӣ, аз ҷумла картошка ва лубиё, кишт намуданд.

Страницы

Яндекс.Метрика