ГУЛШАНИ АДАБ

Насиҳати Мавлоно ба фарзандаш Султон Валад:

Насиҳати Мавлоно ба фарзандаш Султон Валад:

Агар хоҳӣ доимо дар биҳишт бошӣ, бо ҳама дӯст шав ва кинаи касеро дар дил нагир, зеро чун шахсеро аз рӯи дӯстӣ ёд кунӣ, доиман шодмон бошӣ ва он шодӣ ҳамон биҳишт аст. Ва агар касеро аз рӯи душманӣ ёд кунӣ, доим дар ғам бошӣ ва он ғам ҳамон дӯзах аст.

Чун дӯстонро ёд кунӣ, бӯстони дарунат аз хушӣ мешукуфад ва аз гулу райҳон пур мешавад. Ва чун зикри душманӣ мекунӣ, боғи дарунат аз хорзору мор пур мешаваду пажмурда мегардӣ.

ИҚБОЛИ ЛОҲУРӢ

Ба банди сӯфиву мулло асирӣ,
Ҳаёт аз ҳикмати Қуръон нагирӣ.
Бо оёташ туро коре ҷуз ин нест,
Ки аз «ёсин»-и ӯ осон бимирӣ.

#Иқболи_Лоҳурӣ

به بند صوفی و ملا اسیری
حیات از حکمت قرآن نگیری
با آیاتش تورا کاری جز این نیست
که از "یاسین" او آسان بمیری

#اقبال_لاهوری

Таҳиякунанда: Абдуллоҳи Қодирӣ

Ҳасани Басрӣ (р) фармудааст:

Ҳасани Басрӣ (р) фармудааст: Фасоди дилҳо аз шаш чиз аст:

1. Ба умеди тавба гуноҳ мекунанд.

2. Илм дорад ва ба он амал намекунад.

3. Амали хайрро аз рӯйи ихлос анҷом намедиҳад.

4. Рӯзии Худоро мехӯранду сипосгузорӣ намекунанд.

5. Ба чизе ки Худованд насибашон кардааст розӣ нестанд.

6. Мурдаҳоро дафн мекунанд, ва худ панд намегиранд.

Ҳамчунин гуфтааст:

Касе дунёро интихоб кунад ва онро бар Охират афзал шуморад, ба шаш уқубат гирифтор мешавад:

Се дар дунё:

1. Орзӯи беохир,

2. Хирси беқаонат,

Расми дунё дар ҳамин аст, онки омад рафтанист...

Расми дунё дар ҳамин аст, онки омад рафтанист,

Баъди рафтан номи некат бар забонҳо монданист.

То тавонӣ халқро аз худ маранҷон бо сухан,

Онки болотар нишинад, охираш афтоданист.

Умри ҷонат гарчи умри Нӯҳ ҳам бошад вале,

Шишаи умри гиронам оқибат бишкастанист.

Дил мабанд бар моли дунё, моли дунё бевафост,

Хирқаи зар ҳам бипӯшӣ, симу зар нобурданист.

Шуъбаи иттилоот ва ташхиси диншиносӣ

НАСИҲАТИ ПАДАР ДАР ГӮШ

“Хон! Дар чӣ гуна душворӣ бошад ҳам, хон, одам шав! Лекин қозӣ, раис ва имом нашав! Агар мударрис шавӣ, майлат!”

Насиҳати Сайидмуродҳоҷа ба писараш Садриддин

Дар акс: Устод Садриддин Айнӣ бо фарзандонашон.

Таҳиякунандаи мавод: Абдуллоҳи Қодирӣ

ШАРМУ ҲАЁ ЗИНАТИ ИНСОН АСТ

Ҳар шахсе, ки бо шарму ҳаё аст ҳамеша аз хислати ҳамида, мисли фазлу дониш, заковат ва фарҳангу ҳунар бархурдор аст.

Ин қабил одамон фурӯтану боҳиммат ва дурандешу донишманд мешаванд. Фурӯтаниву боҳимматӣ тоҷи сари шахси бошарму ҳаё буда, ба ҳусни ӯ ҳусни дигаре зам мекунад.

Шарму ҳаё ба зебогии духтарон ҳусни дучанд зам намуда, онҳоро боз ҳам зеботару дилкаш месозанд.

Аз ин рӯ, аз чеҳари шахсоне, ки ба худ фурӯтаниву боҳимматиро пеша карданд, мудом нур меборанд.

Нуре, ки онро ҳамчун нури адаб эътирофаш карданд.

РӮЗИ БУЗУРГДОШТИ ШОИРИ ФОРСУ ТОҶИК - САЪДИИ ШЕРОЗӢ ХУҶАСТА БОД!

Эй сорбон, оҳиста рон, к-ороми ҷонам меравад,
В-он дил, ки бо худ доштам бо дилситонам меравад.
Ман мондаам маҳҷур аз ӯ бечораву ранҷур аз ӯ,
Гӯӣ, ки неше дур аз ӯ дар устухонам меравад.
Гуфтам ба найрангу фусун пинҳон кунам рози дарун,
Пинҳон намемонад, ки хун бар остонам меравад.
Маҳмил бидор, эй сорбон, тундӣ макун бо корвон,
К-аз ишқи он сарви равон, гӯӣ, равонам меравад.
Ӯ меравад доманкашон, ман заҳри танҳоӣ чашон,
Дигар мапурс аз ман нишон, к-аз дил нишонам меравад.
Баргашт ёри саркашам, бигзошт айши нохушам.

ОМӮЗИШИ ИЛМ БАРОИ ҲАМАИ СОҲИБДИЛОН ВОҶИБ АСТ

«Ба даст овардани илм барои ҳамаи соҳибдилон воҷиб ва зарур аст.
Илм зидди ҷаҳолат аст ва нодонӣ аз хосиятҳои торикист.
Нодонӣ мисли кӯрӣ ва торикист, дар ҳоле ки илму дониш дидаи биност».
Абӯалӣ ибни Сино.

Таҳиякунанда: Абдуллоҳи Қодирӣ

Страницы

Яндекс.Метрика